IM 
VOGELS. 
De overige inheemsche soorten staan ieder meer op zich zelven , 
dan de voorgaanden. Het zijn de volgenden. 
De Groenling, Fringilla chloris , die ook Groeninger 
en Greuninger, te Amsterdam ook Groenvink, in Gel- 
derland Vlasvink, in Noord-Brabant Gr unsel en in Gronin- 
gen Kornuit genoemd wordt , heeft de lengte van de Huis- 
musch , maar hij is zwaarder en de snavel is krachtiger. Zijne 
hoofdkleur is een fraai geelgroen , hetgeen echter op de meeste 
onderdeden in een hoog groenachtig geel overgaat. De buiten- 
rand van den vleugel is citroengeel. De groote dekvederen der 
vleugels en groote bovendekvederen van den staart zijn asch- 
graauw. De slag- en staartpennen zijn zwart , maar laatstge- 
noemde , behalve het middenpaar , op de eerste twee derden harer 
lengte citroengeel. Het oude wijfje is flaauwer van kleur, en de 
groengele , gele en graauwe tinten worden door een vaal ged- 
achtig bruin vervangen. De jongen gelijken op de wijfjes, maar 
alle kleine vederen hebben vaalbruine overlangsche vlekken. 
De Groenling bewoont geheel Europa , met uitzondering van 
het hooge noorden , en komt ook in Algiers voor. Hij wordt 
in ons land vrij algemeen , op boomen , langs de boschkanten , 
op buitenplaatsen en in tuinen aangetrofien. Hij vertoeft 
bij ons van April tot in het najaar, en heeft eenen aangena- 
men, ofschoon korten en haastigen zang. Zijn voedsel bestaat 
in allerlei zaden , beziën en insekten. Hij plaatst zijn fraai , 
halfkogelvormig nest op boomen of ook tusschen de takken van 
struiken , en het wijfje legt vier tot zes, blaauwgroenachtig witte, 
van enkele rood- of donker bruine stippen of vlekjes voorziene 
eijeren. 
De Distelvink , Fringilla cardnelis^ veelal Putter, ook 
Bloemputter en in Groningen ook Kletter genoemd , heeft 
de grootte der Eingmusch, maar hij is fijner en slanker van 
maaksel. Hij is zeer gemakkelijk te onderscheiden door zijne 
fraaije kleuren. Bij de ouden is het gezigt ponceau-rood , en 
van achteren door eenen witten band begrensd. Het achterhoofd 
