DE YINKEN. 
125 
en van daar een band achter de oorstreek , is zwart ; de mantel 
geelbruin. De krop, borst en zijden van den romp zijn roest- 
kleurig; de stuit, de onderdekvederen van den staart en de 
buik in het midden wit. De vleugels en staart zijn zwart ; maar 
de groote vleugeldekvederen en de voorhelft der groote slag- 
pennen zijn hoog citroengeel , de slag- en middelste staartpennen 
wit aan het einde, en de overige staartpennen elke met eene 
groote en lange witte vlek. Bij de jongen zijn de kleine vederen 
licht roestbruin, met eene zwarte vlek. De Distelvink wordt 
in Europa noordelijk ongeveer tot 64° aangetrofien , en is gemeen 
in Klein-Azie. Hij overwintert in het zuidelijk Europa. In ons 
land broedt hij op vele plaatsen , waar hout staat , zelfs in groote 
tuinen. Hij houdt zich gaarne op populieren op, mijdt daaren- 
tegen de sparreboomen , evenzeer als moerassen en het gebergte. 
Hij zingt aangenaam, zijn voedsel bestaat in allerlei zaden, vooral 
van distels en andere zamengestelde planten en van brandne- 
tels. Zijne jongen brengt hij met insekten op. Hij plaatst zijn 
nest, hetwelk overeenkomst heeft met dat van den Yink, op 
hooge boomen, en het bevat vier tot vijf blaauwachtig witte, 
van paarse of bruine stipjes en schrapjes voorziene eijeren. 
Het S ij s j e , Frmgilla spinus, dat slechts vier en eenen hal ven 
duim lang is , valt , behalve om deze geringe grootte , dadelijk in 
het oog door zijnen korten aan het einde ingesneden staart, 
zijn konischen , zeer puntigen snavel en zijne kleuren. Bij het 
oude mannetje zijn de bovenkop tot in deii nek en de kin zwart; 
de onderdeden van de borst achterwaarts wit, aan de zijden 
met zwarte overlangsche vlekken; de overige onderdeden, de 
stuit en eene streep boven de oogen citroengeel ; de mantel is 
grijsachtig geelgroen, met donkere onduidelijke lengtevlekken; 
de slag- en staartpennen zijn grootendeels zwart, met gele zoomen. 
Bij het oude wijfje en de jongen ontbreekt het zwart aan den 
kop en de keel; de grondkleur der bovendeden is meer bruin- 
achtig, die der onderdeelen witachtig. Het Sijsje wordt in geheel 
Europa en in de noorder helft van Azië tot Japan aangetrof- 
