DE APPELVINKEN. 
129 
tendeels zwart, en de nek is grijs. De onderdeelen zijn vaal 
rosachtig rosékleurig, van den buik naar achteren echter wit. 
De teugels en keel zijn zwart, maar bij de jonge voorwerpen 
ontbreekt dit zwart even als het grijs aan den nek, alle kleu- 
ren zijn flaauwer en de vederen der onderdeelen hebben bruin- 
achtige dwarsvlekken. De Appelvink bewoont het warme en 
gematigde Europa, noordelijk tot de Lapmark , en wordt ook 
in Klein-Azie, Siberie en Japan waargenomen. Hij broedt in 
Gelderland en waarschijnlijk ook, ofschoon slechts bij uitzon- 
dering, in andere provinciën van ons rijk, misschien zelfs in 
de met bosch begroeide duinstreken van Noord-Holland, maar 
in het algemeen is hij in de meeste streken van ons rijk slechts 
als een vogel bekend , die zeer enkel en hier en daar op zijne 
zwerftogten, in het gure jaargetijde gezien wordt. Hij bewoont 
het hooge geboomte , zelfs boomgaarden , vooral van kerse- 
boomen, waar hij groote verwoestingen kan aanrigten, maar 
vermijdt de sparrebosschen. Zijne stem is zamengesteld uit allerlei 
juist niet bijzonder welluidende klanken. Het is een zeer schuwe 
en voorzigtige vogel , die zich met zaden , de pitten van vruchten, 
en jonge doperwten voedt, in den paar- en broedtijd echter ook 
insekten eet. Van de kersen eet hij slechts den inhoud van de 
pit, nadat hij deze met zijnen krachtigen snavel verbrijzeld 
heeft. Hij plaatst zijn napvormig, uit steeltjes en worteltjes 
van kruiden en uit mos gevormd en van binnen met wol be- 
legd nest op boomtakken. De eijeren, drie tot vijf in getal, 
zijn groenachtig grijs met bruine vlekken. 
DE GOUDVINKEN. 
De Goudvinken, die men onder den geslachtsnaam van 
JPyrrhula begrijpt, zijn Musch vogels, wier staart gewoonlijk 
min of meer verlengd is, en wier bek kort, dik, kegelvormig 
en gekromd is, terwijl de neusgaten in den regel met eenige 
9 
