130 
VOGELS. 
borstel vedertjes bezet zijn. Wij hebben in ons land slechts eene 
soort van Goudvinken : dit is 
De Goudvink, Tyrrhula vulgaris. Hij is grooter en krach- 
tiger dan een Tink. De snavel is zwart, de oogen en pooten 
zijn donkerbruin. Hij heeft in eiken leeftijd het gezigt en den 
bovenkop zwart, den stuit, en ook grootendeels de groote vleu- 
geldekvederen , wit, en kan door deze kenmerken gemakkelijk 
van alle andere Muschvogels worden onderscheiden. De staart- 
pennen zijn geheel, de slagpennen grootendeels zwart. Overi- 
gens zijn de kleine vederen bij het oude wijfje en de jongen 
van beide sekse vaal bruinroodachtig grijs, bij het oude man- 
netje op den mantel fraai grijs, op de onderdeden licht ponceau- 
rood. De Goudvink nestelt in het noordelijk en Midden-Europa, 
bij ons ook, maar zeer enkel, in Gelderland. In de overige 
streken van ons rijk wordt hij slechts in het gure jaargetijde, 
en alles behalve menigvuldig, in kleine troepen zwervende 
aangetroffen. Opmerkenswaardig is het, dat de in de westelijke 
helft van Europa levende voorwerpen kleiner zijn dan die der 
westelijke helft. Bij ons komen beide rassen voor, maar de 
kleine zeldzamer dan de groote. De Goudvink laat zijnen eenig- 
zins schorren zang, meestal onder het maken van allerlei ge- 
baren hooren; zijne lokstem is echter zacht fluitend en aange- 
naam, en hij leert, jong opgevoed, den zang van allerlei vogels 
nabootsen of kleine muzijkstukken nafluiten, weshalve hij zeer 
geschat is als kamervogel. Zijn voedsel bestaat uit de pitten 
van beziën en het zaad van allerlei planten. Het nest, dat 
op eene onderlaag van fijne takjes rust, is voornamelijk 
uit worteltjes en steeltjes van kruiden vervaardigd en van 
binnen met haren en wml belegd. Het staat op kleine boomen 
ter hoogte van vijf tot twintig voet, en bevat vier tot vijf, 
naar evenredigheid kleine, blaauwachtig groene, van paarsach- 
tige en donker roodbruine vlekjes en stippen voorziene eijeren. 
