136 
YOGELS. 
DE RUIGPOOT-HOENDEEEN. 
Men heeft van oudtijds de gewoonte onder dezen naam , in de 
wetenschap onder dien van Tetrao, de soorten aan te voeren» 
wier voetwortels en somtijds ook teenen geheel of grooten- 
deels met vederen bedekt zijn. In ons land leeft slechts eene 
soort van deze familie, te weten het Korhoen, terwijl er on- 
langs eene tweede als verdwaalde opgemerkt werd. 
Het Korhoen, Tetrao tetrix^ is dadelijk ce herkennen aan 
zijnen staart, die van achteren ingesneden en verbreed is, en 
bij het oude mannetje zoo, dat zijne beide helften aan het einde 
halve-maanswijze naar voren gekromd zijn en, zoo als men het 
uitdrukt, eene liervormige gedaante hebben. Men ontwaart boven 
elk oog eene, bij het mannetje zeer groote, naakte met wratjes 
bedekte, hoogroode kam. De haan bereikt twintig, het wijfje 
slechts zestien duim lengte. Het oude mannetje is nagenoeg ge- 
heel blaauwzwart, het wijfje en de jongen zijn roestkleurig, met 
zwarte halve-maanvormige dwarsvlekken. Het Korhoen bewoont 
het gematigde Europa tot Siberie. Het houdt zich bij voorkeur 
in streken op, die met hoog heidekruid en berkenbosschen be- 
groeid zijn. In ons rijk komt hij voor op sommige eenzame, 
met hooge heide begroeide gronden van Overijssel, Drenthe en 
Groningen. Het is een standvogel, die schuw is, goed loopt en 
vliegt, zich, waar boomen zijn, gaarne op takken zet, hetzij om 
te rusten, hetzij om er te slapen. Zijn stemgeluid is fluitend. 
Zijn voedsel bestaat in de knoppen van jonge bladen, allerlei 
planten, in insekten en hunne maskers, in zaden en beziën. 
Er hebben, gedurende den paartijd, van half Maart tot Mei, 
tusschen de mannetjes hevige gevechten om het bezit der wijf- 
jes plaats. Deze leggen hare vaal gele met roestbruine vlekjes 
bedekte eijeren, ten getale van zeven tot tien, in eene in den 
grond gekrabde uitholing. 
Het Steppen-Zandhoen, Syrrha^tes jparadoxus , w^aarvan 
