DE EUIGPOOT-HOENDEEEN. 
137 
men onlangs een paar in ons land heeft waargenomen, behoort 
eigenlijk tot het geslacht der Zandhoenderen, JPterocles, 
en deze stemmen door hunne met vederen bedekte pooten, met 
de Euigpoot-hoenderen overeen, maar zij doen door hunne grootte 
en hun uiterlijk aan de Duiven denken ; hunne vleugels en staart 
zijn lang, de staart is wigvormig, zij hebben verkorte teen en, 
zijn meest isabelkleurig , en bewonen zandachtige, woeste streken 
van Afrika, het westelijke heete Azië en om de Middellandsche 
Zee. Bij de Steppen-Zandhoenderen , waarvan men twee soorten 
kent, ontbreekt de achterteen, die bij de Zandhoenderen zeer 
klein en hooggeplaatst is , geheel en al, de teenen zijn nog korter 
dan bij deze en niet naakt, maar tot aan de nagels met 
vedertjes bekleed; de twee middelste staartpennen , zooals de 
twee eerste slagpennen, loopen in lange draden uit; zij bewonen 
Turkestan en Tubet. De soort van eerstgenoemde streken, die 
bij ons, maar nog niet in het overige Europa aangetroffen werd, 
heeft de grootte eener Tortelduif; hare hoofdkleur is een grijs- 
achtig okergeel, op de bovendeelen met zwarte vlekken, op den 
buik nagenoeg geheel bruinzwart en aan den kop zuiver oker- 
geel. Een paar dezer vogels werd in 1859 tegen het einde 
van Augustus bezuiden Zandvoort waargenomen, waar het 
zich uitsluitend in het kale zand ophield. Eerst in het begin 
van October mogt het gelukken, een der beide voorwerpen te 
schieten; het tweede werd later niet meer terug gezien. 
DE DUIVEN. COLUMBAE. 
De Duiven, ofschoon naauw verwant met de Hoendervogels , 
verwijderen zich van deze, doordat hunne teenen zonder spanvlies 
zijn, in een vlak liggen en eene vlakke zool hebben, doordat 
zij in den regel op boomen nestelen en hoogstens twee eijeren 
leggen. Deze eijeren zijn wit, en het nest is plat, klein en zoo 
los uit takjes gemaakt, dat men er door heen kan zien. In den 
