DE DUIVEN. 
139 
uitsluitend te nestelen schijnt. Men vindt daarin de twee mat 
witte eijeren met eene poreuse schaal op eene onderlaag van 
takjes, worteltjes, mos en bladeren. 
De Tortelduif, Columha htrtur, bereikt eene lengte van 
elf duim. Zij is van de overige inheemsche soorten gemakkelijk 
te onderscheiden, doordat haar hals aan weerszijde van een 
veld voorzien is, bestaande uit vier rijen van schulpachtige, 
zwarte, met blaauwwit gezoomde vederen. Haar bek is roodachtig 
geel, de pooten en oogen zijn rood. De kop is grijs, de slag- 
en staartpennen zijn zwart, maar laatstgenoemden aan haar einde 
wit. De rug en de vleugelvederen zijn bruin , laatstgenoemden met 
breede rosse zoomen. De buik is wit, maar de overige onder- 
deelen zijn purpergrijs. De Tortelduif komt in ons geheel wereld- 
deel noordelijk tot Lapland voor; zij bewoont ook Noord-Afrika 
en het westelijke Azië. In Nederland wordt zij even menigvuldig 
en op dezelfde plaatsen als de Woudduif aangetroflen ; ook nestelt 
zij veelvuldig op de hoornen van vele onzer steden. Zij is een 
trekvogel, die ons in September verlaat en in April terugkomt. 
Haar voedsel bestaat in granen en allerlei zaden van kruiden. 
Haar los gemaakt nest plaatst zij op boomtakken, meestal digt 
bij den stam, en het wijfje legt, veelal twee maal ’s j aars, telkens 
twee eijeren. 
DE STELTVOGELS. 
(GRALLATORE8.) 
Men noemt deze vogels veelal Moerasvogels en in de Weten- 
schap Steltloopers. Hun voornaamst kenmerk, waarop de Hout- 
snippen eene uitzondering maken, en hetwelk ook bij sommige 
Watervogels, b. v. de Zeezwaluwen- aangetroflen wordt, is, dat 
het ondergedeelte hunner schenkels min of meer verlengd , naakt 
