DE E.EIGERS. 
147 
en komt in Mei terug. Hij klimt zeer behendig langs de riet- 
stelen of takken van het hout. Het mannetje laat, zoo als de 
groote Eoerdomp, gedurende den paar- of broedtijd een brullend, 
maar zwak geluid hooren. Het voedsel van dezen vogel bestaat 
in vischjes, vischkuit, kleine kikvorschen, insekten, slakken 
en wormen. Hij plaatst zijn, naar evenredigheid klein, los uit 
takjes en biezen vervaardigd nest tusschen de stelen van het 
riet of de takken van struiken, op vijf tot acht voet hoogte 
van het water of den grond. De eijeren, vier tot vijf in getal, 
zijn blaauwgr oenachtig wit. 
DE LEPELAARS. 
Men kan de Lepelaars, die den geslachtsnaam van Platalea 
dragen, beschouwen als Eeigers, wier snavel in plaats van 
konisch en puntig te zijn als bij deze, groot, sterk afgeplat, 
en naar voren in eene soort van platte schijf uitloopt. Het 
gezigt en de keel zijn min of meer naakt. Het zijn vogels, 
wier romp ongeveer de grootte van dien eener Eend heeft, die 
een korten staart hebben, en wier vederen meestal wit zijn. 
De niet talrijke soorten van dit geslacht hebben onderling veel 
overeenkomst. De Lepelaars leven gezellig in moerassige stre- 
ken, nestelen in het riet, op struiken en boomen, en voeden 
zich met soortgelijke dieren als de Reigers. In Europa heeft 
men er slechts eene soort , die ook in ons land voorkomt. Dit is 
De Lepelaar, Platalea leucorodia^ die ook Lepelgans 
genoemd wordt; hij is een vogel, wiens geheele lengte ongeveer 
dertig duim bedraagt. De bek is zwart, maar van voren op de 
schijf okergeel; de oogkring, teugels en keel zijn zonder ve- 
deren en roodachtig geel; de oogen bij de ouden bloedrood, 
bij de jongen witachtig; de pooten zwart. De ouden hebben 
de vederen van het achterhoofd tot eene aanzienlijke hangende 
kuif verlengd. De vederen zijn wit , aan den krop veelal isabel- 
10 * 
