150 
VOGELS. 
aardig klepperen met den bek hooren. Zijn voedsel, hetgeen 
hij op weilanden of in moerassige plaatsen gaat zoeken , bestaat 
in allerlei dieren, vooral kikvorschen, veldmuizen, waterratten 
en andere kleine of jonge zoogdieren, zoo als ook jonge vogels, 
slangen, hagedissen, vischjes, insekten, slakken en wormen: 
hij slikt deze dieren geheel in, en werpt de haren, vederen, 
schubben, en andere niet verteerbare deelen, gelijk de roofvogels 
doen, in ballen door den bek weder uit. Daar hij een voor 
den landbouw nuttige vogel is , zoo wordt hij overal gespaard , 
en is derhalve in het algemeen weinig schuw; intusschen doet 
hij den wildstand nadeel, doordat hij ook jonge hazen en jonge 
patrijzen doodt. Hij broedt op boomen, en in vele streken, 
vooral in ons land, zelfs in onze steden, wordt hem in dekens 
van eene nestplaats te gemoet gekomen, door een wiel van 
eenen wagen op daken van hooge gebouwen, op doode boomen 
of op masthoornen te bevestigen. Hierop sleept hij takken en 
doornen, wier tusschenruimten hij met klei aanvult, en die hij 
met stroo en vervolgens met vederen en haren bedekt. Men vindt 
daarin in April gewoonlijk drie, somtijds slechts twee of ook 
vier tot vijf naar evenredigheid kleine, witte eijeren, uit welke 
na ruim vier weken broedens de jongen te voorschijn komen. 
De tweede Europeesche soort van dit geslacht is de Zwarte 
Ooijevaar, Ciconia nigra. Zij is een weinig kleiner dan de 
gewone soort, en zeer in het oog vallend, doordat haar veder- 
kleed, met uitzondering van de borst, den buik, de schenkels 
en de onderdekvederen van den staart, welke deelen allen wit 
zijn, eene fraaije zwartbruine kleur met iriserenden metaalglans 
vertoont. Het oog is grijsachtig bruin. De bek, teugels, oog- 
kring en pooten zijn bij de ouden hoogrood, bij de jongen 
olijfbruin. In den jongen leeftijd is ook de donkere kleur der 
vederen valer dan bij de ouden en heeft weinig glans. De 
zwarte Ooijevaar komt slechts toevallig, als op den trek verdwaald, 
in het westelijk Europa, en wordt derhalve bij ons slechts van 
tijd tot tijd aangetroffen : intusschen werden in het najaar van 
