DE OOIJEVAAKS. 
151 
1859 twee stuks te gelijker tyd aan den hoek van Holland 
geschoten. Hij heeft zijne broedplaatsen in het gematigde en 
warme oostelijke Europa, westelijk tot in het Oldenburgsche. 
Op den trek verbreidt hij zich over Afrika, en dwaalt enkel 
zelfs tot aan de Kaap de Goede Hoop af. Hij voedt zich, zoo 
als onze Ooijevaar, met allerlei dieren, maar voornamelijk met 
visschen. Hij maakt zijn nest in groote bosschen op hooge 
boomen. De eijeren, twee tot vier in getal, zijn een weinig 
kleiner dan die van onzen Ooijevaar en blaauwachtig wit. 
DE IBISSEN. 
De Ibissen doen door hunnen stompen, gekromden bek 
aan de Wulpen denken; zij sluiten zich echter door hun maak- 
sel en hunnen verlengden, laaggeplaatsten achterteen aan de 
Eeigers aan. Zij zijn van middelmatige grootte, bewonen de 
moerassen der warme gewesten, zitten veel op boomen, nestelen 
in struiken, en voeden zich met wormen en insekten. 
De Europeesche soort. Ibis falcinellus ^ heeft ongeveer twee 
en twintig duim lengte, w^aarvan er vier op den bek komen, 
die bij de ouden donker grijsgroen, bij de jongen geelachtig 
is met drie zwarte dwarsbanden. De huid van de teugels en 
om de oogen is kaal en zwartachtig groen , maar in den paartijd 
met eene blaauwwitte lijn omzoomd. De oogen zijn bruinrood, 
de pooten donkergroen met geel aan den hak. Bij de ouden zijn 
de rug, de staart en de vleugels, met uitzondering der schou- 
ders, metaalgroen, met bronzen en purperen weerschijn; de 
vederen der overige deelen zijn bruinrood. Bij de jongen is 
laatstgenoemde kleur grijsbruin en het metaalgroen heeft eenen 
gelen weerschijn. De Ibis wordt in het heete, vooral in het 
zuidoostelijke Europa, in Noord- Afrika en het westelijke Azië 
aangetroffen, waar hij zich in moerassen en aan de slibberige 
oevers van meren ophoudt. Hij is een trekvogel, die somtijds 
