DE STRANDI;OOPEES. 
175 
en meer binnenslands, voornamelijk op den bagger, aange- 
troffen, waar zij haar voedsel, hetgeen in wormpjes en maskers 
van insekten bestaat, gaat zoeken. 
De Kleinste Strandlooper, Tringa Temm,inchii^ heeft 
in grootte, kleur en levenswijze zeer veel overeenkomst met 
de voorgaande soort, maar hij is minder krachtig van maaksel, 
een weinig lager op de poote-n, zijn staart is een weinig lan- 
ger, het roestrood der bovendeelen in het zomerkleed is valer, 
en de zwarte vlekken van den rug en de schouders zijn dwars 
uitgebreid. De Kleine Strandlooper broedt aan dezelfde plaat- 
sen als de voorgaande soort, komt echter op den trek zeer 
zelden in het westelijke Europa. In ons land werd hij tot nog 
toe slechts eenige malen opgemerkt. 
De Drieteenige Strandlooper, Tringa arenaria^ heeft 
de grootte van den Bonten Strandlooper, doet door zijne kleu- 
ren aan den Kleinen Strandlooper denken , maar is dadelijk 
onder alle inheemsche Snipvogels te herkennen door het vol- 
slagen gebrek van den achterleen. Hij heeft zijne broedplaatsen 
in het hooge noorden, schijnt zich echter op den trek over 
nagenoeg alle werelddeelen te verbreiden. Hij komt reeds in 
September in kleine vlugten langs ons zeestrand; deze vogels 
verzamelen zich alsdan dikwijls aan de monden der rivieren 
in tallooze menigte. Op den terugtrek ontmoet men hem bij 
ons somtijds tot het begin van de maand Mei. 
De Kemphaan, Tringa pugnax^ die op Texel ook Kra- 
genmaker genoemd wordt, onderscheidt zich van alle overige 
Strandloopers door de aanwezigheid van een spanvlies tusschen 
den middelsten en buitenteen, en het mannetje in het prachtkleed 
wijkt, behalve dat, van alle andere vogels af door zijne ver- 
anderlijke kleuren, zijnen grooten halskraag en een paar groote 
bundels oorvormig verlengde vederen aan het achterhoofd. Het 
mannetje bereikt eene lengte van 11 duim, het wijfje is aan- 
zienlijk kleiner en niet boven de 9 duim lang. De bek is naar 
voren zwart, voor het overige rood- of bruinachtig geel; de 
