DE STRANDLOOPERS. 
177 
vlugt kan men de mannetjes reeds van verre herkennen aan 
hunnen hals, die zelfs, wanneer de kraag gesloten is, door 
dezen zeer verdikt wordt. Men vindt de eijeren van den Kemp- 
haan, ten getale van vier, in polders en aan moerassige plaat- 
sen. Zij zijn een weinig kleiner dan kievietseijeren , olijfgroen, 
en met bruine, zwarte en roodachtig grijze vlekken bedekt. 
DE ERANJEPOOTEN. 
Men kan de Eranjepooten beschouwen als Strandloopers , 
wier drie voorteenen door een gelobd of glad vlies omzoomd 
zijn. Zij broeden in de Noordpoolstreken, en gaan op hunnen 
trek tot aan de evennachtslijn. Yan de twee in ons werelddeel 
voorkomende soorten heeft men er tot nog toe slechts eene in 
ons vaderland opgemerkt. Dit is 
De Rosse Eranjepoot, Fhalaropus fulicarius. Deze vo- 
gel heeft meer dan zeven duim lengte en is zeer in het oog 
vallend door zijnen van voren eenigzins verbreeden en afge- 
platten bek, zoo als door het gelobde vlies, waardoor de teenen 
omzoomd zijn. De bek is bruin, de pooten zijn olijfgroen, en 
de oogen roodachtig bruin. De slag- en staartpennen zijn zwart 
of zwartbruin met lichte zoomen; de vederen der bovendeelen 
blaauwachtig grijs, met lichtere zoomen, maar naar het midden 
in het zwartachtige overgaande; de onderdeelen zijn wit. In 
het zomerkleed worden alle lichte tinten, met uitzondering der 
vleugels, door een vaal bruinrood vervangen, en de bovenkop 
en keel zijn nagenoeg zwartachtig. Deze vogel broedt in Siberie, 
Groenland en in het algemeen in het koudste gedeelte van 
Amerika. In de meeste streken van ons werelddeel schijnt hij 
slechts op den trek voor te komen, en gedurende dezen tijd 
wordt hij ook, ofschoon zeer enkel, bij ons, hetzij aan het 
zeestrand, hetzij aan de oevers der wateren van de binnenlan- 
den waargenomen. Hij schijnt zich voornamelijk met kleine 
12 
