178 
VOGELS. 
kreeftdieren te voeden. De vier eijeren zijn op eenen olijf kleu- 
rigen grond met donkerbruin en donkergrijs geteekend. 
DE OEVERLOOPERS. 
De Oeverloopers, die men van de Strandloopers onder 
den naam van Actitis afscheidt, verwijderen zich van deze door 
eenen langeren en meer afgeronden staart, en doordat zij geen 
van het winterkleed in het oog vallend verschillend zomerkleed 
hebben. In ons werelddeel heeft men slechts eene soort van 
dit ondergeslacht. Dit is de volgende. 
De O e V e r 1 o o p e r, Aotiüs hypoleucos^ die ook Steenvink 
genoemd wordt, heeft eene lengte van 7 duim, eenen zwarten 
bek en vleeschkleurige , in het grijsgroen trekkende pooten. Hij 
is op de bovendeelen en den krop bronsachtig grijsbruin, maar 
deze kleur is op den rug, de vleugels en den staart door vele 
bruinzwarte dwarse vlekken en strepen afgebroken. De zijde- 
lingsche staartpennen hebben echter eenen witten grond, en de 
keel, eene streep boven de oogen, de borst en buik zijn geheel 
wit. De Oeverlooper schijnt nagenoeg in alle werelddeelen voor 
te komen. Hij bewoont in den zomer de met zand of steentjes 
bedekte oevers van rivieren en meren, maar verlaat deze bij 
ons in het najaar, om eerst tegen Mei terug te komen. Hij 
loopt schielijk, is schuw, en laat, vooral bij het opvliegen, 
zijn tremolerend stemgeluid hooren. Hij maakt zijn napvormig 
met hooi belegd nest in het midden van struiken, maar zoo, 
dat het op den grond rust. De vier eijeren zijn somber roest- 
geel, maar deze tint heeft eenen groenachtigen weerschijn en 
is met graauw , paars en roodbruin gevlekt en gestipt. 
DE RUITERS. 
De Euiters, die het geslacht Totanus vormen, hebben 
veel overeenkomst met de Strandloopers, maar zij zijn hooger 
