DE RUITERS. 
181 
roodbruine vlekken, en lekker van smaak, weshalve zij, even 
als de eijeren van Kieviten, Grutto’s, Kemphanen en Wulpen 
in den handel gebragt worden. 
Het Witgatje, Totanus ochropus , bereikt slechts 9 duim 
lengte, en is gemakkelijk te herkennen aan zijne licht blaauw- 
grijze pooten en aan de wortelhelft geheel witte, aan de eind- 
helft van drie of vier zwarte dwarsbanden voorziene staart- 
pennen. De snavel is zwart. De bovendeelen zijn grijsbruin 
met bronsgroenen weerschijn en op den rug en de vleugels 
met vele licht bruingrijze stipjes bedekt. De onderdeelen zijn 
wit, op den knop en de zijden van den romp echter in het 
grijsbruine trekkende en met bruin gevlekt. Het Witgatje 
broedt in Midden- en Noord-Europa, op gelijke breedte ook 
in Azië, en komt op zijne verhuizingen tot Afrika en Oost- 
Indie. Het komt aan zijne broedplaatsen in Mei en April aan. 
Op den najaarstrek, die van Augustus tot October duurt, 
komt het ook van tijd tot tijd in ons land voor. Deze soort 
legt hare eijeren in oude lijsternesten, somtijds tot op tien 
en meer voet hoogte van den grond. Zij zijn, op eenen olijf- 
kleurigen grond met grijs en olijfbruin gevlekt. 
De Bosch ruiter, Totanus glareola, heeft veel overeen- 
komst met het Witgatje, maar hij is een weinig kleiner, zijne 
pooten daarentegen zijn hooger en groenachtig van kleur, de 
bek is korter, de lichte vlekken der bovendeelen zijn grooter^ 
de staartpennen zijn tot aan haren grond van donkere dwars- 
banden voorzien, en deze zijn smaller en veel talrijker. De 
Boschruiter wordt in het grootste gedeelte van Europa broe- 
dend aangetroffen. Hij komt ook in Azië tot op de Sunda- 
eilanden en in Afrika tot aan de Kaap de Goede Hoop voor. 
In ons land treft men hem voornamelijk langs de slooten in 
veengronden aan, maar ook op de heide en op moerassen. 
Het is een schuwe vogel, die zijn nest op den grond maakt, 
en vier bleek olijfgroene, met groote olijfbruine vlekken en 
paarsachtige stipjes bedekte eijeren legt. 
