DE WATERHOENDEREN. 
187 
DE WATERHOENDEREN. 
De Waterhoenderen gelijken op de Meerkoeten, maar 
zij zijn kleiner, hebben geene teen vliezen en onder de Euro- 
pesche soorten is slechts eene van een voorhoofdplaat voorzien. 
In het nestkleed zijn deze vogels met een zwart haarachtig 
dons bekleed. 
Ons Waterhoentje, Oallinula chloropus, hetgeen ook 
Waterhennetje genoemd wordt, is de van eene voorhoofd- 
plaat voorziene soort. Deze vogel bereikt 11 duim lengte. De 
bek is groengeel, maar bij de ouden neemt de voorhoofdplaat 
eene fraaije hoogroode kleur aan. De lichtgroene pooten hebben 
om den hak eenen rooden gordel. De oogen zijn roodbruin, bij 
de jongen grijsbruin. Het vederkleed is donker leikleurig, 
maar van den rug aahterwaarts olijfbruin. De vederen van de 
zijden van den romp zijn aan de buitenvlag wit ; de achterbuik 
is met wit gemarmerd en van de onderdekvederen van den 
staart zijn de middelsten zwart, de overigen wit. De donkere 
kleur is bij de jongen valer en meer olijfbruin, en alle onder- 
deden zijn, als het ware, met wit gemarmerd. Deze soort 
broedt in het warme en gematigde Europa. Zij komt bij ons 
in April aan, blijft dikwijls tot laat in het jaar en overwintert 
er zelfs enbel. Zij broedt bij ons overal waar veel riet groeit, 
zelfs in vaarten en breede slooten. Zij loopt zeer schielijk, 
zelfs over de planten, die de oppervlakte van het water be- 
dekken , zwemt en duikt goed , klimt op struiken en slaapt , 
zoodra er geen riet meer in het water is, dikwijls hoog op de 
takken van groote hoornen. Haar loktoon is zacht en knorrend, 
en haar verder stemgeluid doet aan dat der kikvorschen denken. 
Haar voedsel bestaat in insekten, weekdieren, zaden, granen 
en de spruiten van waterplanten. Haar nest heeft veel over- 
eenkomst met dat der Meerkoet, maar het is kleiner, en bevat 
zes tot elf eijeren, die op eenen roestgelen grond van paarse. 
