188 
VOGELS. 
graauwe en kaneelbruine vlekjes en stippen voorzien zijn. Zij 
maakt dikwijls twee broedsels, en elk der jongen van bet eerste 
broedsel belast zich alsdan met de opvoeding van een jong 
van het tweede broedsel. 
Het Por cel ei nh o entje, Gallinula porzana^ heeft slechts 
8 duim lengte en is buitendien zeer kennelijk aan zijne olijf- 
bruine, met kleine witte en groote zwarte vlekken als bezaaide 
vederen. De pooten zijn groengeel, de bek is geelgrijs, maar 
aan den grond hooggeel. Dit fraaije diertje leeft aan de zelfde 
plaatsen als het Waterhoentje, maar het is veel zeldzamer, en 
het leeft meer eenzaam en meer verscholen. Het komt bij ons 
in April aan, en vertrekt wederom in September of October. 
Het broedt op plassen en moerassen. Het nest en de eijeren 
doen aan die van het Waterhoentje denken, zij zijn echter 
kleiner. 
Het kleinste Waterhoen, Gallinula Bailloni^ heeft 
in gestalte veel overeenkomst met het Porceleinhoentje , maar 
het bereikt slechts 6 duim lengte. De bek is lichtgroen, bij 
de jongen grijsbruin; de pooten zijn licht roodachtig grijs. 
Dit vogeltje is op de bovendeden olijfbruin, maar deze tint 
is op den rug en de vleugels door zwarte lengtevlekken afge- 
broken, terwijl in dit zwart wederom witte vlekken ingesloten 
zijn. Op de onderdeelen is het graauw, hetgeen op den buik 
donkerder en van witte dwarsbauden doorsneden is. In het 
jeugdig kleed zijn de vederen der onderdeelen witachtig met 
grijsbruine randen. Het kleinste Waterhoen wordt in het warme 
en gematigde Europa, op gelijke breedte in Azië aangetrolfen , 
en werd in Noord-Afrika en zelfs aan de Kaap de Goede Hoop 
waargenomen. In Silezie en in het algemeen in het oostelijk 
Europa is het aan sommige plaatsen vrij algemeen; bij ons 
daarentegen behoort het tot de zeldzame vogels. Intusschen 
werd het bij ’s Hertogenbosch broedende aangetrofien. Men 
moet deze soort niet met het kleine Waterhoen, Gallinula 
pusilla^ verwisselen, hetwelk eene gelijke verbreiding heeft als 
