190 
VOQELS. 
jaar; dit verschijnsel werd door het volk zeer juist opgemerkt 
en in het volgende oude rijmpje gebragt: 
“In de maand van Mei 
“Leggen alle vogels hun ei, 
“Behalve de Kwartel en de Spriet 
“Die leggen in de Meimaand niet.” 
Het wijfje^ legt hare eijeren in eene eenvoudige, met eenige 
graspalmen of planten worteltjes belegde uitholing van den 
grond. Zij zijn zeven tot negen of meer in getal, geelachtig 
wit en met violetgrijs en roodbruin gevlekt. 
De Wat er ral, Ballus aquaticus^ somtijds ook, even als 
de Kwartelkoning, Schriek, en in Groningen Eluitje, 
Zijde- en Elu weelhoentj e genoemd, heeft de lengte van 
den Kwartelkoning, onderscheidt zich echter dadelijk van alle 
andere Waterhoentjes door haren dunnen en langen snavel, 
die bij haar langer, bij deze korter is dan de kop. Zij 
heeft eenen rooden bek, roodbruine oogen en roodachtig 
grijze pooten. Hare bovendeelen zijn olijfbruin, met groote 
zwarte lengtevlekken ; de onderdeden donkergraauw, behalve 
de buik en de zijden van den romp, die zwart zijn met tal- 
rijke witte d warsbanden. De Waterral is over geheel Europa 
en op gelijke breedte in Azië tot Japan verbreid. Het is een 
trekvogel, die echter enkel bij warme wellen overwintert. In 
Noord-Brabant werd hij op den trek meer algemeen dan in 
de overige provinciën van ons rijk waargenomen. Mogelijk 
nestelt hij ook enkel hier te lande, vermits dit in het Olden- 
burgsche plaats heeft. De Waterral heeft een brommend stem- 
geluid. Zij zwemt goed: staat, zoo als het Waterhoen, dikwijls 
op ëëne poot, en in den paartijd leveren de mannetjes onder- 
ling hevige gevechten, waarbij zij den staart oprigten en de 
vleugels laten hangen. Zij maakt haar nest op den grond of 
op het water : in het eerste geval tusschen wilgenstruiken , in 
het tweede geval op omgebogene rietstelen, en legt vier tot 
