194 
VOGELS. 
de kuststreken van het koude gedeelte des noordelijken halfronds , 
in Europa zuidelijk tot Helgoland en de Zuidwestkust van Enge- 
land. De meesten verlaten in het gure jaargetijde hunne broed- 
plaatsen, en verspreiden zich alsdan over het overige Europa 
en ook in ons land. Zij voeden zich met krabbetjes en andere 
zeedieren, leven en broeden gezellig, en leggen slechts een zeer 
groot en gevlekt ei op den grond. 
Bij sommige soorten, de Papegaai-duikers, is de bek 
even hoog als de kop, zijdelings mesvormig zaamgedrukt en 
sterk dwars gegroefd. De eenige inheemsche soort is de Pape- 
gaai-duiker, Alca of Mormon arctica. Zij heeft een voet 
lengte, en de bek, die korter dan de kop en even als de pooten 
rood van kleur is , bereikt 1|- duim hoogte. Zij heeft een hoorn- 
achtig huidlapje boven, en eene langwerpige naakte plek onder 
het oog. De ouden hebben de bovendeelen en een kraag om 
den hals zwart, de zijden van den kop tot boven de oogen 
en de onderdeelen achter den halskraag wit. Bij de jonge voor- 
werpen ontbreekt de halskraag, de wangen trekken in het grijze, 
en het zwart der bovendeelen is mat en bleek. Bij de jongen 
in het donskleed, heeft de bek weinig hoogte en is bruinachtig 
van kleur. De Papegaai -duiker broedt in de koude streken van 
Amerika en Europa. In ons land komt hij slechts op den trek 
en zeer enkel voor. Zijn voedsel bestaat in kleine visschen en 
kreeftdieren , en hij zelf wmrdt somtijds door groote visschen, 
zelfs door kabeljaauwen, opgegeten. Hij laat, vooral bij het zitten , 
een geluid hooren, hetwelk aan het geeuwen van een mensch 
doet denken. Hij nestelt gezellig aan rotsachtige kusten, waar 
hij, aan den voet der rotsen, met zijnen bek en zijne pooten, 
gaten van 10 tot 12 voet diepte en een en halven voet in 
doorsnede graaft, en vervolgens het einde dezer gaten met een 
weinig gras belegt, waarop door het wijfje een groot, vuil wit 
en met bruin en grijs gevlekt ei gelegd wordt. 
De Alken hebben veel overeenkomst met de Papegaai- 
duikers, maar hun bek is minder hoog. Een hunner, de Alk 
