DE DüIKEES. 
201 
bruin , de overige deelen als bij de jongen. De Kuifduiker broedt 
in Ijsland, Scandinavië, Pinland en Jutland. Hij komt, op den 
trek, van tijd tot tijd aan ons strand en ook op de binnen- 
wateren voor. 
De Ge oorde fuut, Podiceps auritus^ is een weinig kleiner 
dan de Kuifduiker ; hij heeft eenen dunneren , een weinig op- 
waarts gekromden snavel , zijn kop en hals zijn in het volkomen 
kleed zwart, maar hij heeft aan de wangen een straalvormig 
uitgebreiden rosgelen kraag. Overigens stemt hij in de wijze van 
leven en nestelen met den Kuifduiker overeen. Hij broedt aan 
verscheidene plaatsen van het warme en gematigde Europa , werd 
echter in ons land tot nog toe slechts op den trek waargenomen, 
en behoort in het algemeen onder de zeldzame vogels. 
De kleinste soort, en hieraan, even als aan het gebrek van 
een kraag, dadelijk te herkennen, is de Dodaars, Podiceps 
minor , die ook Kleine duiker en bij Eotterdam Hagel- 
zakje genoemd wordt. Zijne geheele lengte bedraagt slechts 
9 duim. De bek is zwart, aan den grond bruinachtig grijs; 
de oogen roodbruin, maar bij de jongen witachtig. Het eerste 
vederkleed gelijkt op dat der overige soorten, maar het is valer 
en de zijden van het ligchaam trekken in het rosachtige. De 
ouden zijn bruinzwart, hetgeen echter langs de borst en den 
buik in het grijze trekt, terwijl de hals , behalve aan zijne boven- 
zijde, vurig bruinrood is. Dit is de gewoonste van alle Euro- 
peesche soorten, die overal in ons land, en in het algemeen in 
de gematigde en warme streken van dit werelddeel, zelfs in 
Afrika en Azië, op meren, plassen en langs den kant der rivieren 
broedt. Het is een trekvogel, ofschoon er dikwijls voorwerpen 
in het gure jaargetijde zwervende blijven of geheel overwinteren. 
Bij toe water houdt hij zich alsdan in wakken op. Zijne 3 tot 
5, somtijds 6, groengeelachtig witte eijeren worden in omstreeks 
drie weken tijds uitgebroed. 
