204 
VOGELS. 
De Bietgans, Anser segetum^'^^^m^Vi ook Zaadgans, 
in Amsterdam S chi ergaiis en in Groningen Ween k, Win k, 
Weenkies en G rasgans noemt , is een weinig kleiner dan 
de wilde Gans, en zeer kennelijk aan haren zwarten, in het 
midden roodachtigen snavel. Het onderkleed gelijkt op dat der 
wilde Gans; maar de vleugeldekvederen zijn meer bruin en 
hebben lichte randen. Men onderscheidt bij deze soort twee 
rassen: bij het gewone, Anser arvensis, beehm., is de band 
om den snavel oranjerood en de pooten zijn steenrood; het 
tweede ras, Anser hracJiyrJiyncJms {Anser segetum, naumann), 
is kleiner, de bek is aan den wortel hooger, de band om den 
bek en de pooten zijn donker rosékleurig , en de vederen 
trekken meer in het grijsachtige. De Bietgans broedt in de 
moerassen of in de moerassige bosschen van Scandinavië. Zij 
komt in ons land slechts op den trek voor, en wel menigvul- 
diger dan de wilde Gans. 
De Kolgans, Anser alhifrons^ is zeer kennelijk aan haren 
vleeschkleurigen bek en buitendien, in den ouden leeftijd, aan 
den witten vederband, die om den wortel des bovensnavels 
heenloopt. Ook zijn in het voorjaar en den zomer de borst en 
buik van grootere en talrijkere zwarte vlekken voorzien. Haar 
vederkleed gelijkt overigens op dat der Bietgans. De pooten 
zijn steenrood, maar somtijds, en wel zoo als het schijnt toe- 
vallig, donkerrosë. Ook bij deze soort onderscheidt men twee 
rassen, te weten: het gewone ras, dat de grootte van de 
Bietgans heeft, en het kleine ras, de Dwerg gans, Anser 
minutus^ die veel kleiner is en tot nog toe slechts in 
Siberië, Lapland, Busland en Griekenland broedende werd 
waargenomen, maar, evenals het groote ras, in den winter tot 
Egypte trekt, hetgeen geene andere soort van noordsche Gan- 
zen doet. Het kleine ras is overigens veel zeldzamer dan het 
groote, en wordt overal en ook bij ons slechts in zeer kleinen 
getale op den trek waargenomen. De Kolgans broedt in alle 
binnen den Noordpoolkring gelegene landen , en wel in de 
