DE EENDEN. 
209 
der twee groote onderafdeelingen brengen: te weten die der 
Zwemeenden en die der Duikeenden, of in andere 
woorden Eenden zonder en Een den met een zwemvlies aan 
den achterteen. 
DE ZWEMEENDEN. 
Hiertoe behooren de soorten zonder zwemvlies aan den ach- 
terteen. Zij hebben eenen langwerpigen romp, die bij het staan 
en loopen nagenoeg horizontaal gehouden wordt. De meeste soor- 
ten hebben aan de kleine slagpennen een groot , groen of 
blaauw metaalglanzig veld, dat de spiegel genoemd wordt. 
Het vederkleed der jongen, der oude wijfjes en der oude man- 
netjes na de ruijing is eenvoudig; maar laatstgenoemden leggen 
reeds eenige maanden na deze ruijing een veelal zeer verschillend 
en fraai prachtkleed aan. De meeste Zwemeenden houden zich 
op meren, rivieren en moerassen, in het riet of aan de met 
plantgewassen bedekte oevers op. Haar voedsel bestaat uit granen, 
zaden, waterplanten, vischjes, vischkuit, insekten, wormen en 
andere diertjes. Zij maken haar nest veelal aan of bij de oevers 
der wateren in het riet of gras , sommigen ook op lage boom- 
stammen, en deze leggen hare eijeren somtijds ook in oude 
nesten van Eksters, Kraaijen enz.; er zijn er ook, die in diepe 
aardholen nestelen. Tn Nederland heeft men de volgende soorten 
van Zwemeenden waargenomen. 
De Wilde Eend, Anas bosckas, die het stamras is van 
onze tamme Eend, heeft ongeveer 21 duim lengte, maar het 
wijfje is een weinig kleiner. De bek is geelgroen , bij het wijfje 
groenachtig grijs. De pooten zijn steenrood; de oogen bruin- 
rood, bij het wijfje bruin, De spiegel der wilde Eend is metaal- 
blaauw en met wit en zwart omzoomd. De waard is in het 
prachtkleed zeer kennelijk aan de verlengde en sikkelvormig 
naar voren omgekrulde laatste bovendekvederen van den staart. 
In dit kleed zijn de kop en hals goudgroen , en laatstgenoemde 
14 
