DE JAGEUS. 
233 
waargenomen. Behalve den buit, dien zij aan andere soorten 
afneemt, rooft zij ook de jongen en eijeren uit de vogelnesten. 
Zij broedt laat in het jaar en de 2 eijeren, die het wijfje op 
het mos aan moerassige plaatsen legt, zijn bleek olijfgroen en 
met bruingrijs en zwartbruin gevlekt. 
De Kleine Jager, Lestris parasita , is kleiner en slanker 
dan de middelste jager en de beide middelste staartpennen zijn 
ruim een duim langer, niet opgerigt en, eenvoudig puntig uit- 
loopend. Zijne kleuren zijn in het algemeen als bij voornoemde 
soort , maar bij de ouden strekt zich het wit ook over den achter- 
buik uit, en de krop is daarentegen bruin. In hare ver- 
breiding , zeden en wijze van nestelen hebben beide soorten 
zeer groote overeenkomst , en ook de Kleine Jager wordt slechts 
toevallig en van tijd tot tijd aan onze kust waargenomen. 
De Kleinste Jager, Lestris cephus , heeft de grootste over- 
eenkomst met den Kleinen Jager, maar hij is een weinig kleiner , 
zijne middelste staartpennen bereiken eene lengte van 11 duim 
en het wit der onderdeelen wordt door een fijn bruingrijs ver- 
vangen. Deze soort, die ook eenige malen aan onze kust waar- 
genomen werd, komt zuidelijk tot St. Helena voor. 
DE MEEUWEN. 
De Meeuwen hebben eenen groeten kop, eenen tamelijk korten, 
aan het einde regten , zeldzaam een weinig ingesneden of wig- 
vormigen staart; lange vleugels; eene krachtige, maar zamen- 
gedrukte en van voren min of meer haak vormige bovenkaak , 
terwijl de onderkaak hier als schuins afgehakt is; spleet vor- 
mige, ruime en doorboorde neusgaten ; eenen van voren met 
schilden bedekten voetwortel ; drie door geheele zwemvliezen ver- 
eenigde voorteenen, en een kleinen, tamelijk hooggeplaatsten 
achterleen. De vederen der jongen zijn meestal bruin, die der 
ouden wit, maar de vleugels en de mantel zijn veelal blaauwgrijs of 
blaauwzwart van kleur. Hun stemgeluid is eenvoudig. Zij vliegen 
