DE KAl.KOEN. 
251 
DE KALKOEN. MELEAGRIS MEXICANA. 
De Spaansche schrijver Oviedo, die reeds tijdens de eerste 
verovering van Mexico door D. Cortes in Amerika was, is de 
eerste, die den Kalkoen in zijn geboorteland waargeno- 
men heeft. Hij noemt dezen vogel den Indisch en Paauw, 
en verhaalt, dat hij in Nienw-Spanje te huis behoort, maar 
dat er weldra velen als huisvogel ingevoerd werden bij de 
Christenen, die in deze streken tot Yenezuela en op de West- 
Indische eilanden gevestigd waren. Het blijkt dat deze vogel 
ook dadelijk naar Europa vervoerd werd, want in 1521 was 
hij reeds in Engeland bekend, en men weet uit C. Heres- 
BACH, dat de Kalkoen in 1530 als huisvogel naar Duitsch- 
land gebragt en weldra hier en daar in troepen gehouden werd. 
Heresbach spreekt zelfs van witbonte, en de gelijktijdige 
schrijver P. Gyt.lius van geheel witte Kalkoenen. Uit deze om- 
standigheid en de buitengewoon spoedige en algemeene ver- 
breiding in grooten getale van den Kalkoen als huisvogel , mag 
men opmaken, dat deze soort reeds voor de ontdekking van 
Nieuw-Spanje, door de inboorlingen getemd was en bij hen, 
toen de Spanjaarden dit land veroverden, als huisvogel ge- 
vonden werd. Eens in Europa ingevoerd, werd er vervolgens 
door alle schrijvers over natuurlijke historie gewag van dezen 
vogel gemaakt; maar velen, door den naam van Indischen Paauw , 
hem door de Spanjaarden gegeven, tot de valsche vooronder- 
stelling geleid, dat hij uit Oost-Indië of zelfs uit Turkije, in 
plaats van uit West-Indië, afkomstig was, waardoor deze vogel 
de namen van Kalkuttasche haan , (door zarnentrekking Kalkoen) 
en in Engeland dien van ‘‘Turkey” verkreeg, meenden, dat 
hij reeds bij de oude volkeren moest bekend geweest zijn, en 
niet verschilde van hun Meleagris^ die echter niets anders 
is dan ons Parelhoen, of zoo als men het gewoonlijk noemt 
de Poule jpintade. 
