300 
WATERNIMFEN. 
De eijeren worden in het water gelegd: daaruit ontstaan 
larven van een veel meer gedrongen vorm , doch even , zoo niet 
nog tukker op roof. Wij geven hier- 
nevens de afbeelding der pop van 
Aeslina grandis L., die alleen van 
de larve daarin verschilt dat zij vleu- 
gelstompjes bezit. Merkwaardig is bij 
deze larven en poppen de gedaante 
der onderlip, welke als een masker 
den mond bedekt , doch uitgestrekt 
kan worden (zie letter a in de figuur) 
en uit drie deelen bestaat , waarvan 
het laatste zich als een paar kaken 
opent en sluit. Wanneer het dier de 
lip snel naar voren schuift , verdwijnt 
de buiging in de onderste deelen ; 
alzoo bedient zich het insect daarvan 
als van eene tang om zijne prooi op 
eenigen afstand onverhoeds te grij- 
pen. Wanneer de pop in volkomen insect veranderen zal, kruipt 
zij uit het water langs een’ paal , schutting of stengel in de hoogte • 
de huid opent zich op den rug, de korenbout kruipt er uit 
met nog korte en natte vlerken , die echter spoedig zich ont- 
wikkelen en opdroogen , terwijl de ledige huid, die volkomen 
den vorm der pop blijft vertoonen , tegen de paal of schutting 
vastgeklemd zitten blijft. 
Vreemd is ook de wijze van ademhaling der larven onder 
water ; doch wij mogen niet langer bij deze familie stilstaan. 
De ontwikkelings-geschiedenis van eenige soorten kan men 
overigens bij Eösel i) beschreven vinden. Vergelijk ook de 
werken van Reaijmur, de Geer en Lyonet. 
Men verdeelt deze dieren naar den vorm der onderlip , den 
1) Insecten- Belusügung , D. II. 
