HOÜÏI.UIZEN. 
307 
niet bekend; ook hebben sommige natuurkundigen beweerd, dat 
het diertje te zwak zoude zijn om een zoo duidelijk hoorbaar 
geluid voort te brengen ; doch latere waarnemingen hebben ge- 
noegzaam bewezen dat het tikken werkelijk door de houtluisjes 
wordt te weeg gebragt. Yerg. Handelingen der Ned. Ent. 
Vereeniging en Tijdschrift voor Entomologie. 
Onder de soorten, die in Nederland voorkomen, vermelden 
wij: Psocus strigosus Cürt., oranje met roodbruine strepen over 
het voorhoofd, met drie bruine vlekken op het borststuk, het 
schildje bruin , de punt van het achterlijf bruin ; ook de zeer 
lange , dunne sprieten zijn bruin , behalve de 2 voorste leedjes. 
De vleugels zijn helder als glas met een groot geel stigma. 
Lengte 4 str. de sprieten bijna 6 str. — Ps. variegatus L. , zeer 
gemeen in Mei tegen boomstammen in den Haarlemmerhout 
en elders, is 5 str. lang, heeft den kop geelachtig groen, het 
borststuk geel met bruine vlekken , het achterlijf graauw met 
gele vlekken in de zijden , en de vleugels met drie bruine 
dwarsbanden versierd. Men ziet dit insect voorgesteld bij fig. 
4 op Plaat XXL — Atropos pulsatorius L. , boven vermeld , is 
vleugelloos , heeft dikke achterdijen, is geel van kleur met rooden 
mond en bruine oogen. 
PANORP ATEN OF S C H O RP I OE N V LIE GE N. 
Deze familie is wel de kleinste van allen , als bestaande in 
Nederland slechts uit eene soort; het kan evenwel wezen dat 
het getal harer vertegenwoordigers nog door naauwkeuriger 
onderzoek met eene of twee anderen vermeerderd zal worden. 
De Panorpatae openen de rij der netvleugelige insecten, die 
eene volkomen gedaantewisseling ondergaan. Zij hebben tot 
hoofdkenmerk, dat de kop in een naar onder getrokken snuit 
verlengd is, aan welks einde de monddeelen gelegen zijn. 
De kop is dus verticaal verlengd; de thorax is niet veel 
20 * 
