308 
SCHORPIOEN VLIEGEN. 
breeder; de vleugels, welke niet geplooid, noch gevouwen wor- 
den , vertoonen een zeer fijn netwerk met vele langs- en eenige 
dwarsaderen. De pooten zijn matig lang, de tarsen hebben vijf 
leedjes, getande klaauwtjes en daar tusschen een vrij groot 
kussentje {pulvillus). Het achterlijf is lang en slank ; bij het 
mannetje zijn de 6e en 7e ring zeer smal en naar boven ge- 
kromd en het achtste is verbreed en uitgezet tot eene ovale 
massa , welke met een paar knijpers of scharen gewapend is. 
Het is dit orgaan , waaraan de naam Schor pioenv lieg ontleend 
is. Het achterlijf van het wijfje wordt naar het einde toe gaande 
weg dunner en draagt aan de laatste geleding twee kleine draad- 
vormige aanhangsels. Deze insecten zijn roofdieren , die kleinere 
insecten tot voedsel gebruiken ; hun beet of steek (het kopschild 
is scherp en steekt boven de onderlip uit) is ook voor den 
mensch pijnlijk ; hun zoogenaamde angel aan het achterlijf daaren- 
tegen is voor den mensch een zeer onschadelijk orgaan. Van 
den larvenstaat is nog niets bekend ; doch de pop (welke be- 
schreven is door Macquart en Stein) toont aan dat deze 
dieren eene volkomen gedaantewisseling ondergaan. 
Onze eenige soort is Panorpa communis L. , 14 streep lang, 
bruin met den rug, de borst en de pooten vuilgeel , den snuit 
en het einde van het achterlijf rood ; de sprieten lang, borstel- 
vormig , uit zeer vele leedjes te zamen gesteld ; de vleugels 
doorschijnend met twee afgebroken smalle zwarte d warsban den 
en de tippen zwart. Vergelijk onze fig. 5 op Plaat XXL 
HEMEROBIEN OF GAAS VLIEGEN. 
De Hollandsche benaming dezer familie is afgeleid van het 
fijne en bijzonder sierlijke netwerk , dat de vleugeladeren van 
de meesten dezer dieren opleveren. Hun kop is middelmatig 
of klein met uitpuilende oogen. De bovenkaken zijn driehoe- 
kig met een scherpen haak, de onderkaken in twee deelen 
