326 
BLADW ESPEN. 
Plaat XXII bij fig. 1. De larve is meestal tussclien 3 en 4 duim 
lang, roodachtig of groenaclitig geel met eene helder blaauwe, 
in zwart ingevatte streep over het midden van den 
rug en somtijds eenige paarse vlekken op de 
zijden. 
Zij heeft 22 pooten. Men vindt haar bij Eösel, 
Lyonet en Eatzeburg beschreven, doch het komt 
mij voor dat onder Cimb. variabilis eenige naver- 
wante soorten zijn dooreen gemengd, daar de op- 
gaven dezer schrijvers niet wel harmoniëren. 
Het geslacht Hylotoma heeft knodsvormige sprie- 
ten van drie leedjes, waarvan het derde zeer lang 
is, voorts vleugels met eene radiaal- en 4 cubitaal- 
cellen en een doorntje of spoortje op het midden 
der scheenen. Men treft dikwijls in den zomer op 
de rozenbladeren eene wesp aan van ongeveer 1 duim lengte, 
die blinkend hoog geel is met zwarten kop en sprieten , zwar- 
ten rug van den thorax, zwarten voorrand der vleugels en de 
spitsen der scheenen en tarsen zwart ; deze is de Hyl. Rosae P. 
Hare larve, die later de rozenbladeren aantast, is oranjegeel met 
vele zwarte en groene vlekjes op den rug; zij heeft 18 pooten. 
Hyl. 'iistulata L. , 9 str. lang , blinkend blaauw met wdtte haar- 
tjes bezet, de scheenen en tarsen wit, de vleugels geel met eene 
bruine brandvlek achter het stigma, ziet men afgebeeld bii fig. 
2 op Plaat XXII 
Veel schadelijker dieren zijn over het algemeen de soorten 
van het geslacht Lophynis , wier larven op pijnboomen wonen. 
De wesp onderscheidt zich door de volgende kenmerken: de 
sprieten hebben 17 — 23 leedjes en zijn bij het cf dubbel 
gekamd, bij het 2 gezaagd; de voorvleugels hebben een radiaal- 
en vier cubitaalcellen, waarvan echter de beide binnensten slechts 
ten halve van elkander afgescheiden zijn. 
Loph. Pini L. , de meest bekende soort, welke zich in 1845 
te Eibergen en in 1847 te Groesbeek, Brummen, Voorst en 
