galwkspen. 
men van eenige soorten, b. v. de bekende soort der groote 
galnoten van de eikenbladeren, nog nimmer eenig mannetje 
heeft gevonden, hoewel eenige natuuronderzoekers, met be- 
paald doel om dit geheim te ontdekken, er eenige honderddui- 
zenden van hebben opgekweekt. 
Reaumür heeft in zijne Mémoires J) het grootste getal der 
bekende gallen beschreven en afgebeeld. Op de eerste natuur- 
onderzoekers-bijeenkomst te Warschau heeft Dr. Hammer- 
scHMiDT van Weenen der vergadering voorgelegd eene ver- 
zameling van teekeningen van 250 soorten van galnoten of 
plantuitwassen , met de insecten , die hen veroorzaken. Wij 
hebben later niet vernomen dat deze afbeeldingen in plaat zijn 
gebragt. De beste classificatie en optelling der soorten is die 
van Dr. Hartig , getiteld : üher die Familie der Gallwespen 2). 
Onder de Nederlandsche soorten behooren de volgenden ; Cy- 
nips Quercus folii L., van welke wij reeds gesproken hebben ; 
deze is donkerbruin, met den zoom der oogen , de schouder- 
dekseltjes, het schildje, de onderzijde der dijen en het uiteinde 
van het achterlijf rood; ook is het middelborststuk met roode 
strepen bezet. Lengte 5 streep. Het is van deze zeer ge- 
meene soort , dat men te vergeefs mannetjes gezocht heeft. 
C. fecundatrix Hart. rood , met eenige vlekjes op kop en 
borststuk , het eind der sprieten , den rug van het achterlijf, 
benevens de achterscheenen donkerbruin. Lengte 5 streep. Deze 
soort bewoont op bloemknoppen gelijkende gallen aan eiken- 
takjes. 
Teras terminalis Hart. , met een’ haarloozen rug en een plat- 
gedrukt schildje, licht geelachtig rood met een ietwat bruiner 
achterlijf, 2,5 streep lang, leeft bij honderden gezamenlijk in 
groote appelvormige uitwassen aan de uiterste toppen van ei- 
kentakken. 
1) Tomé III , Mémoire XII , des Galles des plantes et des arbres etc. 
2) Te vinden in het tweede deel van Germar’s Zeitschrift fiir die Entomo- 
logie. 
