•342 
SLUIPWESPEN. 
ovaal, aan de buikzijde meest plat achterlijf, dat op een vrij 
lang steeltje gedragen wordt en een en vrij ver buiten het abdomen 
uitstekenden eijerlegger; de beenen zijn meest lang en slank, 
de vleugels als bij het geslacht Ichneumon. Deze dieren zijn schier 
allen zwart gekleurd, met witte vlekjes en bandjes om de sprie- 
ten ; achterlijf en pooten somwijlen gedeeltelijk rood gekleurd. De 
larven treft men gewoonlijk in onbehaarde rupsen aan , doch ook in 
dieren van andere orden. Zoo heeft de Heer van dek Wulp 
Cryptus migrator E. zien voortkomen uit de pop van Eristalis 
sepulcralis ^ eene vliegensoort. Deze C, migrator is als wesp 8 
str. lang, zwart met de sprieten op ring 7 — 11 aan drie zijden 
wit, het achterlijf rood, met eene zwarte spits, waarop een 
wit vlekje; de voorpooten aan dij en scheen roodgevlekt, de 
achterscheenen wit aan de basis. 
Een zeer lange eijerlegger aan een gesteeld achterlijf en eene 
kleine vierhoekige areola in de voorvleugels zijn de kenmerken 
van het geslacht Mesostenus, waarvan tot heden slechts eene soort, 
doch deze zeer gemeen, in Nederland waargenomen is. Deze, J/i 
gladiator Scop., 14 str\ lang, door ons voorgesteld op Plaat XXll 
bij fig. 12 is zwart met al de dijen benevens de voorscheenen 
rood en een onvolkomen wit ringetje om de sprieten der wijf- 
jes; door den Heer Dr. Yert-oren is waargenomen dat deze 
soort hare eijeren legt in de nesten van Odynerus-^oori^w ^ het- 
geen ook vroeger reeds door de Eéaumur was te boek gesteld, l) 
Het geslacht Fezomachus bestaat uit kleine Cryptus-^oori^n 
met onvolkomen of zonder vleugels ; het heeft in den laatsten 
tijd het bijzonder voorwerp van studie voor den Akenschen 
geleerden Dr. Eörsïer uitgemaakt, die zijn onderzoek in Wieg- 
mann’s ArcJiiv für Naturgeschichte 3) het licht heeft doen zien. 
Omtrent de meeste soorten, wier levenswijs bekend is gewor- 
1) Zie Mémoires, etc. Tom. IV. Mém. IX p. 302 PI. 29. f 1 — 10 en Han- 
delingen der Ned. Ent. Ver. Ie St. bl. 25. 
2) 16e»i Jaargang, 1850. 
