SLUIPWESPEN. 
347 
De derde groep in deze familie mist de tweede terugloopende 
♦ader in de vleugels, zoodat de tweede schijf- of discoidaalcel 
tot den rand des vleugels doorloopt. Nees van Esenbeck en 
Wesmael hebben voornamelijk deze groep systematisch verdeeld 
en beschreven, Eatzebueg hare huishouding nagegaan. Ook 
deze groep is in een aantal geslachten verdeeld, welke wij in 
dit overzigt niet allen kunnen opgeven. Het geslacht Bogas 
heeft een’ smallen schedel, onbehaarde oogen, en in de vleugels 
drie cubitaalcellen , waarvan de beide eersten nagenoeg even 
groot zijn. De meest voorkomende soort is Bogas luteus N. 
AB Es., welke roodachtig geel is, met een kort haarbekleedsel 
bedekt, en bruine sprieten heeft; hare oogen en de plek, waar 
de bijoogjes staan, zijn zwart; haar legboor heeft de lengte der 
drie laatste achterlijfsgeledingen. Men ziet haar afgebeeld op 
Plaat XXIII bi] fig. 5. Zij wordt 8 str. lang. 
Een ander geslacht, ’t geen den naam van Chelonus draagt, 
is terstond daaraan te herkennen, dat het achterlijf aan de onder- 
zijde uitgehold schijnt en dat aan de rugzijde geene verdeeling 
in ringen zigtbaar is , zoodat het tot een stuk vergroeid schijnt 
te zijn. Bij eenigen is het achterlijf knodsvormig, gelijk bij 
Chel. in orator E., welke als larve in de rups van Acronycta 
tridens leeft, als wesp zwart is en harig; het achterlijf, dat 
zeer ruw gekorreld is, draagt aan zijn einde een goudschitterend 
bruin vilt: de achterscheenen zijn witachtig, de vleugels bruin- 
achtig met zwarteren buitenrand en een wit stipje inliet midden 
onder de radiaal-cel. Lengte nagenoeg I duim. Bij anderen is 
het achterlijf meer ovaal, ofschoon de voorrand eenigzins hoekig 
is. Onder dezen vermelden wij Chelonus inanitus X. ab Es. , 
voorgesteld bij fig. 6 op Plaat XXIII. Bij deze soort is de leg- 
boor duidelijk zigtbaar en krom naar boven gebogen ; de wesp 
is 6 of 7 str. lang, zwart, ruw s egrijnachtig, met roode dijen 
en scheen en, en met twee geelachtig witte, ronde vlekjes op de 
basis van het achterlijf. Eenige voorwerpen van Chel. oculator E. 
hebben twee dergelijke vlekjes op het achterlijf, doch het borst- 
