SLUIPWESPEN. 
349 
Het geslacht Bracon^ waarnaar de groep ook wel die der 
Braconiden genoemd wordt, heeft mede eene dusdanig uitge- 
sneden bovenlip, maar het achterlijf is hier niet gesteeld. 
Bracon flavator P. is 1 duim lang, zwart met een geel achter- 
lijf en zwarte vleugels, waarover eene witte hoekige streep loopt ; 
de metathorax en het achterlijf zijn beide zeer blinkend. 
Andere geslachten in deze groep hebben de kaken naar bin- 
nen bol, naar buiten hol en nagenoeg altijd zeer wijd uit elk- 
ander gespreid; daartoe behoort het geslacht Alysia^ dat bij een’ 
breeden schedel een ongesteeld achterlijf en in de vleugels drie 
cubitaalcellen vertoont. De meest gewone soort uit dit geslacht 
is Al. manducatoT , wier larve van vliegenlarven in mest schijnt 
te leven; de wesp is 6 — 9 str. lang, blinkend zwart, met de 
bovenkaken en pooten bruinachtig rood; haar legboor is zoo 
lang als de drie laatste achterlijfsgeledingen. 
Het geslacht Aphidius eindelijk heeft een gesteeld achterlijf 
en in de voorvleugels slechts twee cubitaal-cellen , welke zelfs 
in enkele soorten nog tot eene enkele zamensmelten. De larven 
leven in bladluizen of in de larven van zeer kleine muggen- 
soorten. Aphidius flavipes Heuti. Sch., afgebeeld bij fig. 9 op 
Plaat XXIII heeft 22 leedjes in de sprieten, is blinkend zwart 
met gele pooten, basis der sprieten, voelers en vleugelschub- 
betjes. Het stigma of de carpus der vleugels is zeer smal en 
liju vormig. 
PTEROMALINEN. 
Wij vereenigen hier de beide familien der Chalciditen en 
der Pteromalinen van de nieuwste schrijvers, waarvan de eerste 
uit een zeer gering en de tweede uit een bijzonder groot aan- 
tal soorten van parasitisch levende dieren bestaat. Het ver- 
schil tusschen de beide z. g. familien is gering; de Chalcidi- 
ten bezitten springpooten met verdikte dijen, de Pteromalinen 
