PROCTÜTRUPIDEN. 
353 
PROCTOTEUPIDEN. 
Boodt ons de vorige familie kleine wespjes aan, in deze vindt 
men er, die zoo microscopisch klein zijn, dat zij slechts aan 
de beweging voor dieren herkend worden en voor het bloote 
oog zich als stipjes voordoen. Hunne vleugeltjes vertoonen 
of in het geheel geene of slechts zeer weinig aderen, de on- 
dersten hebben nimmer aderen ; in het vrouwelijke geslacht ont- 
breken de vleugels somwijlen geheel. Bij deze diertjes is het 
ligchaam meestal slanker dan bij die der voorgaande familie ; 
de sprieten zijn zeer verscheiden in vorm en lengte, zoodat 
zij bij eenige mannetjes langer zijn dan het ligchaam , en be- 
staan uit 10 — 15 leedjes, waarvan het eerste het langste is en 
niet, zoo als bij de Pteromalinen, naar boven gerigt, zoodat de 
sprieten niet in eene knie gebogen zijn. Die der wijfjes zijn 
gewoonlijk korter dan die der mannetjes en gewoonlijk van een 
knopje voorzien. De monddeelen zijn natuurlijk slecht waar te 
nemen en schijnen geenen algemeen doorgaanden vorm aan te bie- 
den. De oogen zijn rond en ocellen aanwezig; de kop is meestal 
breed, het borststuk lang en het achterlijf kegelvormig of zamenge- 
drukt eirond. De tarsen zijn gewoonlijk uit vijf, bij een paar ge- 
slachten evenwel slechts uit vier leedjes zamengesteld. Aan het eind 
van het achterlijf ontwaart men bij de wijfjes dikwijls een opgewip- 
ten legboor, welke volgens Nees van Esenbeck bij Bethylus qw 
eenige andere geslachten een ware angel zoude zijn; bij ana- 
logie moet men dit evenwel voor onwaarschijnlijk houden. 
Deze familie is eigenlijk alleen in Engeland en in de om- 
streken van Aken naauwkeurig onderzocht en wat wij er van 
weten , hebben wij hoofdzakelijk aan de mededeelingen van Nees 
VAN Esenbeck, Haliday, Walker, Westwood en Eörster 
te danken. Wie deze familie bestuderen wil, dient zich eene 
bijzonder sterke loupe en velerlei, soms moeijelijk te verkrij- 
gen werkjes, aan te schaffen en dan nog zal hij zich aTge- 
23 
