MIEREN. 
361 
merkwaardige bijzonderheid, dat namelijk sommige werksters 
niet alleen in algemeene gestalte uitmunten , maar bovendien 
een bijzonder groot hoofd hebben met zeer sterke kaken ; men 
wil dat deze laatsten als wachters of soldaten zouden werk- 
zaam zijn. De larven zijn witte, korte, dikke maden zonder 
pooten, die steeds in eene gebogene houding liggen; haar lig- 
chaam bestaat uit een hoornachtig hoofd en 12 weeke ringen^ 
Zij worden door de werksters gevoed met een vocht, dat deze 
uit den mond uitlaten, en waarvan het hoofdbestanddeel ho- 
nigachtige plantensappen en honigdauw zal wezen. Naar mate 
van den toestand der temperatuur brengen de werksters deze 
larven en evenzeer de cocons (gewoonlijk, doch verkeerdelijk 
mier eneij eren genoemd en bij de opkweekers van nachtegalen 
wel bekend) dieper of hooger in het nest of ook wel in de 
opene lucht. 
In het nest heerscht gewoonlijk eene hoogere temperatuur 
dan daar buiten , welke nog blijft bestaan ook als de bewoners het 
verlaten hebben en welke verschillende dieren daar binnen schijnt 
te lokken , die door de mieren in hare woning geduld worden. 
Voor een twintigtal jaren heeft men zich bezig gehouden met 
het onderzoeken der soorten van dieren, welke met de mieren 
hunne nesten bewonen, en men heeft bevonden dat hun getal 
niet gering is i). Zonderling is het dat, terwijl eenige insec- 
ten, zoo als verschillende Staphylinen, de larve van de gouden 
tor enz. aldaar slechts geduld worden, anderen weder als gas- 
ten of liever in gevangenschap leven, en door de mieren ge- 
spijzigd worden, tewijl deze laatsten weder gretig zeker vocht 
opslurpen, dat uit het ligchaam harer gasten geloosd wordt ^). 
Zoo worden ook zekere soorten van wortelluizen door de mie- 
ren in hare nesten gebragt. 
1) Vergelijk de opstellen van Fr. MêIrkel, in Germar’s Zeitschrift für 
die Entom. U. III et V. 1841 en 1844. 
2) Ik heb dit onderwerp eeuigzins uitvoeriger behandeld in het jaarboekje van 
Nafura Ar/is Magistra voor het jaar 1855. 
