GRAAFWESPEN. 
375 
zwart met eene gele dwarsstreep op den nek, een dergelijk 
vlekje achter het schildje, gele scheenen en tarsen, alsmede op het 
achterlijf eerst een’ gelen band, dan twee groote ovale vlekken 
naast elkander, dan twee smalle streepjes en eindelijk nog drie 
gele bandjes. Het geel wordt langzamerhand meer roestkleu- 
rig. Lengte 16 streep. Het mannetje heeft aan de scheenen 
der voorpoot en aan de buitenzijde eene holle plaatachtige ver- 
breeding, welke grijs met witte stipjes is; men hield die or- 
ganen voor zeefjes, waarmede de wesp het stuifmeel der plan- 
ten zoude ziften; van daar de naam cribraruts. Men ziet echter 
bij vergrooting duidelijk dat de witte stipjes geene openingen 
zijn, gelijk reeds de Geer en Goeze hebben aangetoond. De 
plaatjes dienen het mannetje om bij de paring het wijfje des 
te beter te omvatten. Dergelijke plaatjes bezitten ook andere 
soorten , als Scutatus , Patellatus , Pterotus. Cribranus ziet men 
voorgesteld bij fig. 4 op Plaat XXV. 
Crabro vagus L. , eene soort die op het zwarte achterlijf 
twee in het midden afgebrokene en een’ doorloopenden dwars- 
band heeft en slechts 8 streep lang wordt, voedt hare jongen 
met blaauwe bromvliegen. 
VLEUGELPLOOIJERS OF WESPEN. 
Wanneer de insecten dezer orde rusten, zijn hunne boven- 
vleugels in het midden toegeslagen , zoo dat de bovenvlakte van 
de achterhelft op de bovenvlakte des ondervleugels nedergelegd is ; 
van daar de benaming. Behalve dit bestaan de kenmerken der fami- 
lie hierin. De oogen zijn niervormig, aan den binnenrand ingebo- 
gen , de sprieten zijn achter de kniebuiging bij het derde lid 
draadvormig of naar het einde dikker. Het voorborststuk is 
aan de zijden tot aan de vleugelschubbetjes uitgestrekt. De 
eerste tarsengeleding aan de achterpooten is niet verbreed. Alle 
voorwerpen zijn gevleugeld. 
