380 
WESPEN. 
schijn komen. De mannetjes zijn kleiner, doch gelijk van kleur 
en teekening. 
V es pa Germanica en vulgaris zijn zoo bekend, dat het niet 
noodig zal zijn van deze soorten eene beschrijving te geven. 
Alleen moeten wij het verschil tusschen beide soorten doen op- 
merken. Bij Germanica is de eerste ring van het achterlijf geel 
met drie van elkander afgescheiden zwarte vlekjes ; bij Vulgaris 
daarentegen zwart met een’ gelen zoom. De eerste soort is stellig 
ten onzent gemeener dan Vulgaris. 
MET.LXFERA OF BIJEN. 
De laatste familie der Hymenoptera is voorzeker niet de 
minst merkwaardige of in de huishouding der natuur de minst 
belangrijke. De insecten, welke zij bevat, behooren allen tot 
het oude geslacht Agois van Linnaeus, gekenmerkt door het 
ovaal of driehoekig verbreed zijn van de eerste geleding der 
achtertarsen. Dit kenmerk gaat evenwel niet altijd vast, want 
parasitisch levende geslachten hebben dit eerste lid wel ver- 
lengd, maar niet verbreed. 
V erreweg de meeste bijen leven eenzaam en voeden hare 
larven niet , doch verzorgen haar voor hare geboorte reeds van 
het noodige voedsel; bij dezen bestaan slechts twee sexen. An- 
deren evenwel leven gezellig in grooten getale binnen een nest 
vereenigd, gelijk de tamme honigbij en bij deze soorten treft 
men behalve mannetjes en wijfjes, ook weder geslachtsloozen 
of onontwikkelde wijfjes aan. Bij deze laatste soorten leven de 
larven elke afzonderlijk in zeshoekige cellen en worden door 
de werksters van voedsel voorzien. Alle larven in deze familie 
leven van honig en stuifmeel; de volkomen insecten nuttigen 
de honigsappen der bloemen. Eenige weinige bijen leven para- 
sitisch, dat is de moederbij legt, als de koekkoek, een ei in 
het nest eener andere soort, hetwelk door deze laatste van ge- 
