384 
BIJEN. 
pooten zijn met zwarte haren dik bezet, de rugzijde van het 
borststuk met bruine, de rugzijde van het achterlijf met don- 
ker oranje haren ; de buikzijde van dit laatste is kaal en glim- 
mend zwart, de vleugels zijn kleurloos doorschijnende. 
Het is op de bijen dezer groep dat de zonderlinge Stylopi- 
den (zie bladz. 246) aanget rollen worden. 
De tweede groep, die der Apiclae ^ bevat de soorten met den 
langen slurp. Deze, en vooral^ de tamme bijen, hebben voorlang 
de aandacht der natuuronderzoekers tot zich getrokken en 
groot is het aantal werken, waarin deze insecten en hunne le- 
venswijs beschreven zijn. Réacjmijr, de Geer, Swammerdam, 
Huber, Latreille, Schirach, Kirby en St. Dar,geau 
verdienen hier in de eerste plaats genoemd te worden. 
Niet overal is de onderlip even sterk verlengd; bij het ge- 
slacht Panurgus b. v. komt zij in vorm nog min of meer met 
die der Andreniden overeen. Panurgus^ Nomada^ Melecta 
en Mpeolus maken te zamen weder eene bijzondere groep of 
afdeeling uit, gekenmerkt doordien de wijfjes geene borstelha- 
ren op den buik noch verbreede plaatjes aan de achtertarsen 
bezitten om stuifmeel te vergaderen, reden waarom men haar 
voor parasiten houdt. De meesten zijn weinig harig, bij allen 
zijn de bovenkaken smal en of enkelvoudig of slechts met één 
tandje bezet. Panurgus heeft de sprieten knods vormig, haar 
eerste lid bij het mannetje zeer behaard en de voorvleugels 
slechts voorzien van twee volkomene cubitaalcellen. Panurgus 
lohatus Panz. is 8 streep lang, geheel bruinachtig zwart, met 
vrij lange haren bezet; de scheenen en tarsen zijn licht sepia- 
kleurig behaard ; het mannetje heeft aan de achterzijde der vrij 
dikke achterdijen, ongeveer in het midden een dik, breed en 
stomp tandje. 
De meeste soorten van het geslacht Nomada zijn fraai gekleurd 
en bevallig voor het oog; door dat hare achterlijven geheel kaal 
zijn en de thorax even als de pooten slechts weinig behaard, 
gelijken zij veel op wespen. Hare sprieten zijn tamelijk lang 
