388 
BIJEN. 
en Sapyga prisma huizen mede als parasiten in deze nesten. 
Het mannetje heeft lange sprieten, het achterlijf omgebogen 
met een driehoekig uitsteeksel onder den 3en ring. Het wijfje 
heeft korte sprieten, eene zeer gestrekte bovenlip, groote kaken, 
en een’ bruingelen borstel onder den buik. Beiden zijn overigens 
zwart met roodkleurige vleugels en hebben eenige grijze haren 
in de inkervingen der achterlijfsringen. 
Eene kleine groep moet hier hare plaats vinden, die der 
Ani/wpkoriden , bij welke de dij en het eerste tarsaallid der wijfjes 
zeer sterk met borstelharen bezet zijn en aldus geschikt voor 
het meedragen van het stuifmeel; zij hebben nu geene borstels 
aan de buik noch stuifmeelplaatjes ; de monddeelen zijn gewoon- 
lijk zeer ontwikkeld, gelijk men uit de 
bijgevoegde afbeelding zien kan. De 
vleugels zijn hier gewoonlijk vrij kort, 
nogtans vliegen deze bijen met groote 
snelheid en maken een sterk brommend 
geluid onder het vliegen. Bij een i gen 
hebben de mannetjes verbazend lange 
sprieten , zoo als het geval is bij Eueera 
longicornis E., waarvan wij op Plaat 
XXV bij fig. 14 eene afbeelding geven. 
Deze bij is 13 streep lang; de zwarte 
kop is met lange gele haren bekleed , 
het zwarte borststuk is ruig met vuil 
achterlijf is minder harig, bruinachtig 
graauw met gele haren aan den anus; de sprieten van het man- 
netje zijn 1,5 duim lang. Zij vormt hare nesten twee of drie 
duim diep onder den grond. De soorten van het geslacht Antho- 
[jhora nestelen in spleten van muren tusschen de kalk en de 
steenen ; hare cellen zijn elliptisch van vorm en omkleed met 
een dun wit vlies. Anthophora hirsuta Late. is ],5 duim lang, 
in het vrouwelijke geslacht donkerzwart, zeer sterk behaard, 
de achterscheenen mot goudachtig rosse borstelharen bezet; het 
ó 
