VLINDERS. 
o99 
of vliezige trens aan de onderzijde van den boven vleugel. Wordt 
nu de boven vleugel naar voren gestrekt, dan neemt hij den 
ondervleugel aan het borsteltje mede; doch rekt men den 
bovenvleugel te ver naar voren, dan springt het borsteltje uit 
de trens en de vlinder is verlamd aan eene zijde. Het spreekt 
van zelf dat geen vlinder uit eigene beweging de vleugels zoo 
ver uitstrekken zal i). 
De pooten zijn slank en met haren bezet. Het laatste paar 
draagt aan de dijen bij de dagvlinders, behalve de Hesperiden, 
een paar sporen, bij deze en alle nachtvlinders twee paar. Bij 
vele geslachten van dagkapellen zijn de voorpooten ongeschikt 
om er op te staan, bezitten ook geene klaauwtjes en zijn 
poetspooten, waarmede de oogen worden schoongehouden. 
Het achterlijf is kegelvormig of rolrond en vertoont geen’ 
angel, doch bij eeiiige soorten een’ uitschuifbaren legboor. 
Wij moeten hierbij nog doen opmerken dat eenige wijfjes 
van nachtvlinders en motten of geene vleugels hoegenaamd be- 
zitten of zulke kleine vleugelstompjes , dat haar het vermogen 
van te vliegen toch ontzegd is. 
Wij hebben gezien dat de vlinders eene volkomene gedaante- 
verwisseling ondergaan ; zij vertooneu zich dus aan ons in vier 
verschillende toestanden, die van ei, rups, pop en vlinder. De 
eijeren, welke nagenoeg altijd tegen plantendeelen worden vast- 
gekleefd, hebben niet altijd eene kogelvormige of ovale ge- 
daante; sommige eijeren doen ons denken aan ingepakte Ma- 
rasquinfleschjes , anderen aan zeeappels of bestelletjes. De 
meesten zijn licht gekleurd, wit, grijs, geel, groen ; doch 
sommigen zijn donker van kleur, sierlijk gemarmerd of geheel 
zwart. Somtijds wordt elk ei afzonderlijk gelegd, ver van een 
ander (de hermelijn) , dikwijls worden zij in scholen bijeen 
gelegd, onbedekt (het witje) of bedekt (de donsvlinder), som- 
q Vergelijk voor de kennis van het vleugelhaakje {Retinaculum) Prof. J. van 
DER Hoeven’s Bijdrage in de Natuur kundige. Bijdragen van van Hall.Vro- 
LiK en Mulder, 1827. 
