400 
VLINDERS. 
tijds in ringetjes om de takken (de livereirups) ; eindelijk bij 
eenigen wild in het ronde verspreid en als hageltjes uit eene 
tiesch gegoten (de hop-uil). 
Uit deze eijeren komen de larven, hier rupsen genoemd, 
voort, welke langrond van vorm zijn en behalve den kop 
lijfsringen bezitten. De kop is meest hoornachtig, met zes of 
acht enkelvoudige oogen ter wederzijde en met de monddee- 
len, waaronder voornamelijk de bovenkaken door breedte en 
kracht opmerkelijk zijn. De drie eerste ringen van het lijf, 
welke den thorax uitmaken , dragen ieder een paar hoornach- 
tige pooten , die bij eene soort (voor het 2e en 3e paar) zon- 
derling verlengd zijn, bij enkele andere soorten vreemde vor- 
men hebben. De 4® en 5® ring bezitten nooit pooten , maar de 
overige ringen dikwijls wel, doch nooit allen te gelijk bij het- 
zelfde dier. Bij de meeste rupsen treft men 4 paar middel- 
pooten en een paar achterpooten of naschuivers aan, doch de 
meeste spanners hebben slechts tien pooten in het geheel, an- 
deren twaalf; bij de Hermelijn-rupsen ontbreken de achterpoo- 
ten, enz. De pooten, onder het lijf en onder den laatsten ring 
geplaatst, zijn niet hoorn- maar spierachtig en aan het einde 
met een heelen of halven krans van fijne haakjes gewapend. 
Geene rups is bekend, die meer dan 16 pooten bezit. 
Aan iedere zijde van het ligchaam treft men 9 luchtgaten 
aan, zijnde de openingen der luchtbuizen. De kop en rug zijn 
bij vele rupsen-soorten met getakte doorntjes bezet, bij ande- 
ren met langere of kortere, enkelvoudige of getakte baren, 
met knobbelige of vleezige bulten; bij enkelen is de huid ge- 
heel naakt en laat dikwijls het groote kanaal doorschemeren , 
dat den rug der rups inneemt en het best bij het hart te ver- 
