404 
VLINDEES. 
Wij, die geene Entomologische Eauna van ons land, maar 
slechts een overzigt daarover te schrijven hebben, mogen ons 
vooreerst met het afdeelen in eenige familien , zoo na aan de 
natuur beantwoordende als mogelijk is , behelpen, zonder dat 
wij aangevallen zullen worden , indien onze familien niet allen 
dezelfde waarde bezitten. Wij zullen ons dus ook niet verdie- 
pen in het beantwoorden der vragen , welke de juiste afschei- 
ding tusschen de spinners en uilen is , noch waar de Pjraliden 
moeten geplaatst wmrden en andere dergelijken meer. Onze eerste 
familie is die der 
EHOPALOCEEEN OF DAGVLINDERS, 
w'elke zich van anderen daardoor onderscheidt , dat de sprieten 
noch haren, noch takjes, maar aan het eind een knopje be- 
zitten, terwijl de kop geene bij oogjes en de ondervleugels geen 
vleugelliaakje vertoonen. 
Deze geheele familie vormde bij Linnaeüs slechts een ge- 
slacht , dat hij Fapilio noemde. Al de vlinders , die er toe belmo- 
ren, vliegen over dag en dragen in de rust de vleugels opgerigt 
en tegen elkander geslagen. Zij hebben 1:2, zelden 11 of 10 
aderen in de voorvleugels, en kleine sporen aan het eind der 
achterpooten. Hunne rupsen bezitten altijd 16 pooten en hunne 
poppen zijn gewoonlijk op sommige punten hoekig en hangen 
meestal aan den staart op. 
Wij moeten deze familie is zes groepen verdeelen. De eerste, 
die der 'Equites of Bidders van Linnaeüs, vertoont ons zeer 
kleine palpen , half kogel vormige naakte o ogen , slechts eene geheel 
doorloopende ader op de ondervleugels en heeft in ons vaderland 
slechts twee soorten aan te wijzen, waarvan de minst zeldzame Pa- 
pilio Machaon L. heet. Hare rups is in de jeugd zwart met roode 
knobbeltjes en witte insnijdingen op den rug, later volwassen 
zijnde, groen met zwarte ringen , waarop gele knobbeltjes of vlek- 
