DAGVMNDEllS. 
405 
ken. Uit den nek kan zij twee oranjekleurige vleezige hoorntjes 
uitsteken , waarschijnlijk om daarmede hare vijanden, de sluipwes- 
pen , af te schrikken. Zij leeft van wortel- en venkellof. De groene 
pop is, aan het staarteinde en met een’ band om het midden van het 
ligchaam vastgehecht. Deze laatsten heeft het lijf geel met zwarte 
langsstreepen , 2| Ned. duim lang, terwijl de vleugels eene 
vlugt hebben van 8 — 9 duim. Deze laatsten zijn zwavelgeel, 
aan den wortel zwart , met drie groote zwarte vlekken aan den 
voorrand en een’ zwarten buitenrand met gele vlekken aan de 
boven-, met gele en blaauwe vlekken aan de ondervleugels, 
terwijl de anaalhoek van deze laatsten een roestkleurig, met 
blaauw ^n zwart gezoomd oog vertoont. Deze vlinder, vroeger 
zeldzaam, behalve in Gelderland, begint zich meer en meer 
naar het westen te verspreiden. 
De tweede groep is die der Tienden^ welke men met eene 
Hollandsche benaming, reeds voor meer dan eene eeuw door 
Bi>ankaart gebe- 
zigd , Boterkapel- 
len zou kunnen 
noemen. Onder de- 
zen behooren de 
Witjes, het Peter- 
selie-beestje, de Ci- 
troen-kapel en een 
paar anderen. Al- 
gemeen zijn de drie 
gewone soorten van 
witjes, Pieris Bras- 
