414 
AYÜNDVLINDERS. 
De groep der eigenlijke Sphingiden^ ook wel Onrusten ge- 
noemd om hunne vlugheid, bezit geene bijoogjes; op een paar 
soorten na, hebben zij allen de vleugels met schubbetjes be- 
dekt, en ook die soorten met doorzigtige plekken op de vleu- 
gels bezitten wel degelijk schubbetjes als zij pas uit de pop 
te voorschijn komen, doch deze zijn zoo los ingeplant, dat zij 
bij het eerste vliegen losraken en verstuiven. De bovenvleugels 
zijn , even als bij de vorige groep , lang en smal en de ondervleu- 
gels klein. De rupsen dragen nagenoeg allen een langen hoorn 
op de laatste geleding en leven op kruiden, heesters en hoo- 
rnen. De groep omvat zes geslachten; wij moeten ons bepalen 
tot het opnoemen van eenige soorten. 
Macroglossa SieU 
latarum L. verdient 
wel zijne beide na- 
men van Onrust en 
Meehraprups. De rups 
leeft namelijk op mee- 
krap en is lichter of 
donkerder groen, som- 
tijds ook wel bruin- 
rood met kleine witte 
wratjes op den rug, 
eene geelwitte en daar- 
onder eene hooggele 
zijdestreep en een’ 
groenen hoorn ; de 
pop, die zeer puntig is toegespitst, ligt tusschen afgevallen 
bladeren. De vlinder, die in den zonneschijn met verbazende 
vlugheid van de eene bloem naar de andere vliegt, en honig 
zuigt zonder zich op de bloem neder te zetten, heeft donker- 
bruine boven- en roestkleurige of kaneelkleurige ondervleugels 
en witte vlekken aan de zijden van het achterlijf. 
Eenige der rupsen van het geslacht Deilephila worden OU- 
