420 
LITHOSIDEN. 
onderzijde geheel en bovendien aan de spits van de boven- 
zijde geel. De harige rups is groenachtig grijs met roode knob- 
beltjes. De overige Lithosiën zijn in haren vlinderstaat allen 
geel of grijs gekleurd ; de grootste en langst bekende soort is 
voorzeker Lith. q^uadra P., bij welke de beide sexen in vorm 
en kleur verschillen. Het d is kleiner en slanker , en heeft de 
bovenvleugels geelachtig graauw , aan den wortel hoog geel en 
aldaar aan den voorrand staalblaauw, en de ondervleugels oker- 
geel; het ? , dat grooter en grover is, heeft de bovenvleugels 
levendig okergeel met op ieder twee kleine vierhoekige staal- 
blaauwe vlekken en de achtervleugels bleeker geel, ongevlekt. 
Men vergelijke hiermede fig. 2 op Plaat XXVII. De rups van 
deze soort wordt veelvuldig in Julij tegen de beukenstammen 
in het Haagsche bosch aangetroflen. Men ziet haar afgebeeld 
in het IIP deel van Sepp’s meergenoemd werk. 
Een zeer fraai vlindertje is Liih. rosea E., welke mede bij 
den Haag, doch meer aan de duinkanten aangetroflen wordt. 
Zij heeft den kop, den rug en de bovenvleugels hoog geel , de 
laatsten aan den voor- en- achterrand rozenrood met zwarte 
rijen van kleine halvemaan tj es en stippels , en de ondervleu- 
gels rozenrood. Zij vliegt in Augustus. Deze soort, gelijk mede 
Senex^ Murina en Mundana hebben breedere voor- en kleinere 
achtervleugels dan de andere soorten. Murina heeft zeer dun 
beschubde en teedere vleugels , die geelachtig wit zijn met 2 
bruine puntrijen en nog een paar stippels aan den wortel. 
CHELONIDEN. 
Deze familie heeft voor ons eigenlijk dezelfde grenzen als 
de groep dér Fseudo-Bombyces van Lateeilt.e, met uitzonde- 
ring der Lithosiden en van het geslacht Platypterix. Zij bevat 
vlinders, wier vleugels, aaneengehecht door het vleugelhaakje , 
in de rust dakvormig nedergeslagen liggen, zoodat de boven- 
