423 
CHELONIDEN. 
gele of roode langsstreep vertoont en in het najaar veel op 
kruisemunt en brandnetelen aangetrolfen wordt. De vlinder heeft 
4 duim vlugt en is op kop, borststuk en vleugels Avit, op de 
laatsten met zeer vele kleine ronde en langwerpige zwarte vlek- 
jes, en op het achterlijf oranje met drie zwarte langsstrepen. 
Eene andere groep, welke zich van 
de vorige onderscheidt door het gemis 
van ocellen en door het beloop der 
aderen in de vleugels , maken de Li^a- 
riden uit, onder welke de algemeen 
bekende Bonsvlinder {Lipafis chrysor- 
rhaea L.) behoort. 
Deze met de zeer na verwante B as- 
ter dsatijnvlinder brengen in sommige 
jaren zeer groote schade toe aan vrucht- 
boomen, eiken, beuken, ijpen enz. De 
eijeren worden door het Avijfje aan stammen en takken gelegd 
en met de gele of bruine wol van het achterlijf bedekt. Eeeds 
in September ontwikkelen zich daaruit de rupsen, die den win- 
ter gezamenlijk vereenigd in ruime nesten van spinsel en toe- 
getrokken bladeren doorbrengen. Deze rupsen (verg. fig. a) zijn 
zwart, bruin behaard met twee vuurroode strepen naast elkan- 
der op den rug en eene in de zijden over de pooten, boven 
welke laatste witte afgebroken zij streepjes staan. De vlinder, 
die in Junij of Julij verschijnt, is geheel wit behalve de beide 
laatste ringen van het achterlijf, die met oranje haren bezet 
zijn; kop en borststuk zijn zeer dik met donzige haren bedekt 
(verg. fig. b). 
Een zeer aardige vlinder is Liparis Monacha L., welke de 
bovenvleugels en thorax wit heeft, met gegolfde zwarte streepjes 
gemarmerd en het achterlijf van ongeveer het midden tot de spits 
rozenrood met zwarte banden. Merkwaardig is het verschil tus- 
schen de beide sexen van den Stamuil of Blahlcer [Liparis dispar 
L.), Avaarvan het wijfje eene vlugt heeft van 5,5 — 7 duim, en 
