CHELONIDEN. 
425 
ons gewoonlijk de Krakeling genoemd wordt en in het systeem 
den naam van JDiloba coeruleocepJiala L. voert. Bij den vlinder 
is de kop klein , aschkleurig; de bovenvleugels zijn blaauwach- 
tig grijs glanzend en op dezelve vertoont zich, tusschen twee 
uit halve maantjes bestaande 
dwarsstrepen eene groenachtig 
witte vlek, die eenigzins den 
vorm heeft van een’ krakeling ; 
buitendien zijn er nog twee 
witte strepen voor den uitge- 
sneden buitenrand , terwijl de 
achtervleugels grijs zijn. De 
rups is weder schadelijk aan 
vruchtboomen ; zij is weinig 
behaard , zeegroen met eene 
breede langstreep over den rug en met zwarte knobbeltjes be- 
zaaid ; de kop is blaauwachtig met twee zwarte vlekken. Tot 
verandering maakt zich de rups een vast, digt lijmsel van 
afgeknaagd hout tegen boomstam of schutting. 
De laatste soort uit deze groep , welke wij vermelden zullen , 
is de Wapendrager , Tygaera lucephala L. in beide toestanden 
als rups en vlinder, een fraai insect. De rups, die wel 6 N 
duim lang wordt , is geel met zwarte dwarsbanden , die uit afge- 
broken langstreepjes bestaan en heeft een zwarten kop met een 
gelen keper tusschen de oogen , welke figuur aanleiding tot de 
benaming gegeven heeft i). De rups verpopt in den grond. De 
vlinder heeft den kop, het voorste gedeelte van den thorax en 
het achterlijf geel , gelijk mede de uiteinden der*voorvleugels ; die 
vleugels zijn overigens glanzig zilvergrijs, even als de achterhelft 
van den thorax, terwijl de achtervleugels giaauwachtig wit zijn. 
Met Westwood en Latkeilie brengen wij nog tot deze fa- 
milie de geslachten Limacodes en Psyche. Het eerste biedt ons in 
1) Zie Goedaert, Melamorphosis natciralis , de 84e Bevindinge van h. Ie Deel. 
