HEPIALIDEN. 
431 
gemarmerd, zonder in het oog vallende versierselen; de onder- 
vleugels zijn eenvoudig grijsachtig wit. De rups, die de stam- 
men van wilgen, 
populieren , es- 
schen en ooftboo- 
men doorknaagt 
en doorwoelt, en 
alzoo zeer schade- 
lijk is, geeft soms 
een alleronaan- 
genaamsten reuk 
van zich; de kop 
en twee hoorn- 
achtige platen op 
den hals zijn glimmend zwart, de rug is rood en, als het dier 
geheel volwassen is, bruin, en de zijden, pooten en buik zijn 
vleeschkleur. De pop is aan het achterlijf met kransen van 
kleine kromme haakjes gewapend, waarmede zij zich door het 
houtknaagsel en spinsel eenen weg naar de buitenlucht baant. 
Het geslacht Hepialus bevat 4 inlandsche vlinders , onder welke 
de aanzienlijkste is Kep. Hunmli L. Deze is in de vrouwelijke 
sexe veel grooter en ook anders gekleurd dan in de mannelijke. 
De eerste heeft dikwijls 6 duim vlugt en heeft den kop met het 
borststuk rossig geel en het achterlijf vuil geelachtig wit; de 
bovenvlengels zijn zijdeachtig lichtgeel met eene menigte steen- 
roode vlekken en strepen, terwijl de achtervleugels roodachtig 
geel zijn (verg. Plaat XXVII, fig. 7). Bij het mannetje, dat 
nog niet 5 duim vlugts haalt, is de kop, het borststuk en 
achterlijf geelachtig grijs, de vleugels nog smaller en zijde- 
achtig glinsterend wit. De eijeren zijn bij deze dieren zwart, 
kogelrond en zeer klein, en het wijfje strooit hen al vliegende in 
het ronde, zoodat zij onophoudelijk uit het ligchaam regenen. 
De rups, die beenkleurig is met bruinen kop en halsschild, 
leeft aan de wortelen van de hop en mede in aardappelvelden. 
