UILIÏN. 
43.3 
wisseling aan bij Kleemann bladz. 177 en aldaar op Plaat 
XXI de afbeelding. 
NOCTUIDEN OE UILEN. 
De familie der Uilen omvat eene zeer groote menigte soorten , 
welke evenwel allen min of meer denzelfden habitus vertoonen en 
bij wie de kenmerken vrij standvastig zijn. De vlinders hebben 
een krachtig ligchaam , een zeer sterk beschubd, somtijds van eene 
kuif voorzien borststuk en een kegelvormig of van boven eeniger- 
mate platgedrukt achterlijf. Hunne sprieten zijn in den regel 
borstel vormig, doch ook wel in het mannelijke geslacht met haren 
bezet of gekamd ; de ocellen ontbreken zelden ; de zuiger is ge- 
woonlijk lang en de lipvoelers hebben aan het einde een zeer 
klein leedje, terwijl het voorgaande lid lang en platgedrukt is. 
Het lijf is meer met schubben dan met haren bedekt en de 
vleugels liggen in de rust dakvormig over het lijf gebogen. 
Voor- en achtervleugels zijn door het vleugelhaakje aan elkander 
verbonden. 
De groote menigte soorten, welke deze familie bevat (in 
Nederland nagenoeg 300), en nog meer de onderscheidene vorm 
der rupsen en hare verschillende levenswijs hebben deze familie 
in een zeer groot aantal groepen doen verdeelen , welke groepen 
later wederom tot den rang van familiën verheven zijn. Heine- 
MANN geeft in zijn werk over de Duitsche en Zwitsersche vlinders 
17 dusdanige groepen op. Het spreekt van zelf, dat wij dieniet 
allen vermelden kunnen, noch de onderscheidene kenmerken 
uit een zetten en dat wij ons er toe zullen moeten bepalen om 
slechts hier en daar eene soort uit te zoeken en die zeer opper- 
vlakkig te beschrijven. 
Doch laat ons eerst nog eenen blik in het algemeen op de 
rupsen werpen. Die der eerste groepen zijn meestal harig, ja 
zelfs die van het geslacht Acronycta zijn somtijds , b. v. in de 
28 
