486 
UILEN. 
kegel en op den laatsten een knobbel. De andere rups heeft 
over den rug eene smalle, door zwart in tweeën verdeelde rugge- 
streep, op den vierden ring slechts een’ knobbel en in de zijde 
kleine roode en witte vlekjes en daaronder een roode zijde- 
streep. Verg. Sepp II, 22 en IV, 4. 
Eene zeer fraaije soort is Diphthera Orion Esp. ; zij heeft de 
bovenvleugels appelgroen met witte streepjes en zwarte puntige 
of gegolfde vlekjes in drie dwarsbanden; voor de franje staan 
zwarte driehoeken. De ondervleugels zijn grijs met een zwart 
halfmaahtje, een witten achterhoek en de franje wit en zwart 
geschakeerd. Men vindt dezen vlinder wel in het Haagsche bosch , 
tegen beukenstammen rustend. 
Onder de grootere en te gelijk zeldzame soorten moet men 
Mania Maura L. rekenen, welke men op den titelplaat van 
het 5e deel van Sepp’s meergenoemd werk afgebeeld ziet. Zij 
heeft eene vlugt van 6 Ned. duim, en is op alle vleugels don- 
kerbruin met de beide vlekken omzoomd met vuil geel en drie 
vuilgele dwarsstrepen op de boven- , twee zoodanige op de ach- 
tervleugels. 
De soorten van het geslacht Triphaena onderscheiden zich 
door geelgekleurde , meest met een’ zwarten band voorziene 
ondervleugels. Zeer bekend is de zoogenaamde Hooivlinder , 
Triph. Pronuba L. welke dikwijls gedurende den hooitijd onze 
woningen binnensluipt en alsdan plotseling opgejaagd zijnde, met 
woesten vleugelslag door de vertrekken vliegt. Wij hebben de fraai- 
ste soort van dit geslacht [Triph. Fimbria) afgebeeld bij fig. 2 op 
Plaat XXVIII. De bovenvleugels zijn bij dit insect rossig grijs of 
bruin, somwijlen ook met groene vlekken versierd; zij verton- 
nen eene halve en dan twee geheele dwarsstrepen ; de beide 
vlekken zijn wit omzoomd en staan op een lichter gekleurd veld. 
De achtervleugels zijn helder oranje met een breeden zwarten 
band voor den buitenrand. Hare rups is eene dergenen, die 
in het najaar nog niet volwassen zijnde, den winter onder 
dorre bladeren doorbrengen en in het voorjaar ligt met de 
