446 
SPAN RUPSEN. 
ook enkele malen verticaal tegen elkander opgezet , als die der 
dagvlinders. De thorax biedt ons nimmer een kuif aan, noch 
de bovenvleugels de ronde- en niervlek der Noctuiden. De 
pooten zijn gewoonlijk slank en de voorpooten met eene spoor 
bezet, terwijl de achterscheenen twee paren sporen dragen. 
Over het algemeen genomen zijn deze dieren fraaijer ge- 
teekend en vooral veel bevalliger dan de uilen. Zij vliegen meest 
in de avondschemering en zitten des daags tegen schuttingen , 
stammen van boomen en tegen de onderzijde der bladeren. Bij 
eenige soorten zijn de wijfjes vleugelloos , bij anderen hebben 
de mannetjes op de achtervleugels nog een klein vliezig uit- 
steeksel, dat hun den schijn geeft van zes vleugels te bezitten. 
De rupsen nemen dikwijls voor de rust zeer zonderlinge houdingen 
aan ; gewoonlijk houden zij zich alleen aan de middel- en achter- 
pooteii vast en steken het voorste deel van het lijf in een’ 
hoek van 40° naar boven, hetgeen, gevoegd bij hare kleur , 
by het verbergen der zamengevouwen voorpooten en knobbels op 
den kop en het lijf, haar zoozeer den schijn van steeltjes of takjes 
geeft , dat een ongeoefend oog hen meestal daarvoor aanziet. 
Bij tegenstelling gebeurt het wel eens , dat een geoefend rupsen- 
zoeker een takje aanvat, meenende dat het een spanrups is. Men 
moet zich wel over de uitnemende spierkracht dezer dieren ver- 
wonderen , wanneer men ziet dat zij uren lang in deze stel- 
ling doorbrengen. Yelen dezer rupsen zijn altijd met een’ 
spindraad aan den tak, waarop zij zitten , verbonden ; nagenoeg 
allen laten zich , als zij sterk verontrust worden, aan eenen spin- 
draad afzakken en klimmen later weder daaraan naar boven. 
Om dit te doen buigen zij den kop dan eens regts, dan weder 
links heen en weder, en grijpen bij iedere beweging den draad 
met de voorpooten vast , zoodat zij slechts zeer langzaam weder 
opklimmen. Zij dalen daarentegen met zooveel snelheid , dat 
men zich verwondert dat de draad niet afknapt. 
De meeste rupsen verpoppen in de aarde of tusschen verdorde 
bladeren; enkele soorten evenwel verpoppen zich als de rupsen 
