SPANKUPSEN. 
449 
in het najaar, soms nog in November aantreft. De kleur van 
dezen vlinder, welke 4 duim vlugts heeft , is een gemslederkleurig 
doch naar het rood trekkend bruin ; de bovenvleugels zijn iets 
donkerder en doorsneden met twee donkere , lichtgezoomde dwars- 
banden en hebben in het midden een zwart en nabij de spits 
een wit vlekje ; alle vleugels zijn door fijne zwarte d warsstreepjes 
als getralied. De sprieten der wijfjes zijn draadvormig. 
In onze vruchtentuinen treft men tegen de heiningen in 
Junij wel eens het vlindertje van Halia wavaria L. aan , 
wier afbeelding men bij fig. 3 op Plaat XXIX aantreffen kan. 
De rups van deze soort leeft op aalbesstruiken ; zij is ietwat 
dikker dan de meeste spanrupsen , blaauwgroen van kleur met 
eene gele streep in de zijde en kleine stoppelh aartjes op het 
lijf; zij verpoppen in de aarde. Het vlindertje, dat uit deze 
pop te voorschijn komt, is marmerachtig paars-grijs op lijf en 
vleugels ; de breede voorvleugels vertoonen ons , behalve eene 
bruine vlek aan den voorrand , eene hoekige zwarte streep , 
welke min of meer naar de letter Y zweemt , zoodat wanneer 
de vlinder met tegen elkander geslagen vleugels zit te rusten , 
men op zijne vleugels de letter W leest, ’t geen aanleiding 
tot de soortsbenaming gegeven heeft. 
Praai gepluimde sprieten bij de mannetjes ziet men ook bij 
het geslacht Fidonia , waartoe eene soort behoort , welke zich 
sedert lang als zeer schadelijk 
in de dennenbosschen heeft 
doen kennen ; wij bedoelen 
Fid. piniaria L. Haar rups 
is groen , met vijf strepen in 
de lengte over het lijf, na- 
melijk eene zuiver witte over 
den rug, eene geelachtige 
aan wederzijde ter hoogte 
der luchtgaten en eene bepaaldelijke gele mede aan wederzijde 
over de pooten. Gewoonlijk ligt zij tegen het midden van den 
a9 
